dinsdag 17 januari 2017

★ Annabel's birdroom, leftover wallpaper. Annabel's vogeltjeskamer, behangresten.






Bijna klaar, Annabel haar gezellige meisjeskamer, hier op de foto's is het resultaat nog niet te zien, ik deel eerst stap voor stap wat ik zoal deed. Een leuk verzoek, verschillende lezers van de blog lieten weten dat ze graag meekijken terwijl ik nog bezig ben, iets wat ik voorheen eigenlijk nooit deed, ik liet alleen het resultaat zien, of de voor en de na situatie, nooit wat er in de tussentijd gebeurde. En waarom niet, ik vind het eigenlijk heel leuk om je dit te laten zien en waarschijnlijk heb je er veel meer aan mee te kijken met wat ik zoal doe dan wanneer ik alleen de foto's van het eindresultaat laat zien. Op Instagram is al meer te zien, ik loop achter op de blog, het is ook zo makkelijk om even snel een foto op Instagram te gooien. 

woensdag 4 januari 2017

★ Perfect, imperfect, de mooie plaatjes op social media en de waarheid erachter, hoe ga je hiermee om en wat kun je zelf doen? Is wat je ziet echt of zie je wat je wil zien?







De goede voornemens die ik zoal lees, beter voor jezelf zorgen, op je voeding letten, sporten, meer balans tussen werk en privé, meer tijd voor jezelf, meer rust, meer genieten, minder op je telefoon, minder druk maken over morgen of gisteren en meer in het moment leven, ik mis er vast een paar maar deze springen er bij mij uit. Opvallend genoeg lees ik niets over minder drinken of stoppen met roken, waarschijnlijk willen we tegenwoordig al niet meer publiekelijk toegeven dat we van alcohol en tabak houden. Ik zeg we, ik rook en drink niet, maar het klinkt wat minder veroordelend als ik mezelf erbij betrek. Veel van jullie verlangen naar een rustiger leven, iets eenvoudiger, de juiste balans is iets wat heel veel ambiëren. Ik vraag me nog steeds af of die balans ook echt bestaat, ik weet in elk geval wel dat het voor mij vrijwel onmogelijk is, ik stort me ergens helemaal in en kan iets maar moeilijk half doen, en/en is voor mij eigenlijk geen optie en dat vind ik best jammer. Ik ben er niet goed in, dat zou ik nog weleens willen leren.

zaterdag 17 december 2016

★ Almost Christmas. Looking back. Nog een weekje tot Kerst, een terugblik.








Nog een weekje tot kerst en ik ben nog niet in de juiste stemming. Het is helemaal niet koud buiten, wel nat, ik mis de ijzige luchten en zou het zo fantastisch vinden als er wat sneeuw valt. Dat hebben we tegenwoordig niet meer in december, helaas. Ik vergaap me aan de foto's op Instagram van iedereen die wel geniet van een witte wereld en aan de andere kant voelt het belachelijk onbenullig omdat er zoveel ellende en enorm verdriet is op sommige plekken in de wereld, ook daarvan genoeg foto's waar ik ook zeker mijn ogen niet voor sluit. Het contrast kan niet groter. Het is ook een van de redenen waarom ik zo vaak wil stoppen, de oppervlakkigheid is af en toe niet uit te staan. Toch heb je het nodig, de mooie dingen, inspiratie, warmte. Niemand heeft er iets aan als je stopt en je verliest in ellende. We doen wat we kunnen om anderen te helpen, wat natuurlijk niks voorstelt maar veel meer kun je gewoon niet, daar zijn spijtig genoeg niet altijd de middelen of mogelijkheden voor. 

donderdag 15 december 2016

★ DIY. De blauwe lamp, de geverfde klassieke lampenkap met kroonluchter.








De blauwe lamp, hier in de serre. Ik deelde dit al eens eerder, deze diy. Het is gewoon durven en doen. Als je bang bent iets te verpesten oefen dan eerst op iets wat je toch niet meer gebruikt, of gewoon op een lapje stof. Zo kun je goed zien hoe de verf hecht op de stof, ik heb meerdere lagen aangebracht, de verf trekt echt in de stof en ik vond het resultaat na drie dikke lagen verf het mooist. Maar dat is persoonlijk, kan zomaar zijn dat je het na de tweede laag al mooi genoeg vindt. Ik deed de kroonluchter met een kleine kwast en penseel, de smalle armen deed ik met de penseel. De eerste laag heel dun aanbrengen, de koperen kroonluchter is natuurlijk glad en de verf hecht dan minder goed. De tweede laag zal veel beter hechten, ook hier verfde ik het drie keer en toen was ik tevreden.

donderdag 17 november 2016

★ Before and after #2 Our 'new' livingroom. After: green and mustard yellow. Voor en na, woonkamer. Na: groen en okergeel.







De nieuwe kleur, Sapphire van Painting the Past, op de voorheen roze muur. Wat een warme kleur, een fijne teint groen, heel geschikt voor deze tijd van het jaar. Ik wil nu het liefst een zooi planten in huis halen, nog meer, het groen activeert een drang naar meer groen. Ik kan niet wachten tot ik weer een zooi kerstbomen in huis kan halen, was het maar zover, ik ben ontzettend benieuwd hoe het er allemaal uit zal zien. Voor wie zich afvraagt of de nieuwe wandkleur wel past bij het okergeel van de bank en het marmer en beton behang, met ook weer geel, kijk en laat gerust weten wat je er van vindt. Smaken verschillen, wie weet heb je een leuke andere suggestie, mag allemaal. 

dinsdag 15 november 2016

★ Before and after #1 Our 'new' livingroom. Before, blush pink and mustard yellow. Voor en na, woonkamer. Voor, roze en okergeel.







Sinds oktober wonen wij hier alweer twee jaar. Wat hebben we veel laten doen en zelf gedaan en eigenlijk moeten we nog steeds van alles doen, alle deuren moeten nog worden geverfd, nieuwe klinken op de deuren, hier en daar moeten we de plinten nog leggen (moet je echt direct doen, anders doe je daar zomaar een paar jaar over). We hebben in wat Anne-Roel de werkkamer noemt en Pepijn als knutselkamer heeft bestempeld en ik graag studio ruimte zou willen noemen maar omdat het meer de ruimte is waar wij alle zooi stallen zeg ik gewoon maar de aanbouw, nog steeds een kale wand waar ik graag een behangetje wil hebben. Daarnaast hebben we een gebrek aan kastruimte, ik heb nu nog al mijn stoffen, garen en toebehoren in dozen op zolder liggen en ik wil ook wel weer eens lekker aan de slag en iets leuks maken. Ik heb tenslotte nog tig houten kistjes staan waar ik wel weer een paar bankjes van kan maken, om maar iets te noemen. En vogeltjes, ik wil graag wat vogeltjes maken voor Annabel haar kamer.

woensdag 9 november 2016

★ Paint it pink, blush, dark. New wall colour for this fall. Een roze wand verven, blush, of een donkere tint. Nieuwe herfstkleur op de muur.







Een eenvoudige manier voor een opvallende verandering in huis is toch wel het verven van een wand. Hoewel ik vaak mensen hoor zeggen hoeveel werk ze dit vinden, het is even een klusje, toch heeft het een groot effect waardoor je ineens een heel nieuwe sfeer kunt creëren zonder dat je allemaal nieuwe spullen hoeft te kopen. Ik pleit nog steeds voor spullen met een verhaal, unieke items, dingen waar je niet snel op bent uitgekeken en afscheid van wil nemen.

vrijdag 28 oktober 2016

★ Annabel's birdroom #2 Vintage rattan peacock chair. Annabel's vogeltjes kamer, rotan kinderstoel.






Unieke vondst, deze vintage rattan peacock chair. Wat ik nog steeds het leukste vind zijn de dingen die je niet zo snel ergens anders ziet, wat direct ook is wat anderen dan weer minder leuk vinden. Onlangs was het commentaar dan ook dat ik vaak iets deel waar je niet zoveel aan hebt omdat het nergens verkrijgbaar is. Bij deze dus wat tips, plus een stukje uitleg, hoe gaat dit bij mij, hoe komt het dat ik altijd dit soort leuke dingen vind. Het zal je tegenvallen, ik vind vaker niets dan iets.

zaterdag 8 oktober 2016

★ The little things. The last red rose from our garden. De allerlaatste rode roos uit eigen tuin.









The little things.


Vanaf nu af en toe een berichtje over de mooie kleine dingen. Omdat mij vaak wordt gevraagd waar ik mijn inspiratie vandaan haal. De kleine dingen, zoals de allerlaatste rode roos uit onze tuin. De kleur, geur, ultieme inspiratie. Veel meer heb ik niet nodig. Niet te veel op een schermpje kijken maar om mij heen, er is tenslotte zoveel te zien. 

vrijdag 7 oktober 2016

★ DIY handmade built-in-bed. Kidsroom, blue, grey and yellow.. Zelfmaken, bedstee, maatwerk. Kinderkamer, blauw, grijs en okergeel.






Een leuke diy, deze zelfgemaakte bedstee. Oftewel een built-in-bed, hoe leuk is dat. Pepijn zijn slaapkamer is inmiddels een verhaal apart, ik geloof dat dit plan nummer drie is vanaf de verhuizing. Hij begon in de grootste kamer wat inmiddels onze slaapkamer is en verhuisde toen naar deze kamer waar hij eerst zelf een muurschildering maakte omdat we nog zo druk waren met andere dingen in huis en ik nog helemaal geen nieuw plan had gemaakt voor deze voor hem nieuwe kamer. Ik maakte wel al een moodboard, op de foto hieronder het uiteindelijke kleurenplan met behang- en verfstalen. 


Mijn meest gedeelde foto op Instagram, de foto van Pepijn zijn bedstee. Het gekke is, ik vind meestal een foto eigenlijk nog niet goed genoeg om te delen, zeg dan tegen mezelf dat ik niet zo moeilijk moet doen en plaats de foto vervolgens toch op Instagram, met lichtelijke aarzeling. En natuurlijk wordt juist die foto dan gedeeld en heb ik de eerste aanvragen via de mail alweer binnen, voor publicatie. Waarover ik nu niets vertel, de foto's worden niet altijd ook echt daadwerkelijk geplaatst. Ik weet uit ervaring hoe stom het is enthousiast te vertellen over een mogelijke publicatie wat dan uiteindelijk toch niet doorgaat, doe ik niet meer. Daarbij hoor ik er ook niet altijd iets over, omdat het vaak vanuit het buitenland is en ik niet alles lees wat er in andere landen wordt uitgegeven, niet alle partijen houden je op de hoogte van publicaties, soms heb ik het geluk dat een lezer mij erop attendeert en anders weet ik het gewoon niet, zo gaat dat soms. 









Het moodboard, diep blauw, okergeel, grijs, blond hout, puur wit. Behangstalen uit de Layers collectie ontworpen door Edward van Vliet voor BN Wallcoverings. A4 formaat, handgeschilderde verfstalen van Painting the Past. Een blok hout, een staaltje bolletjes van vilt. Puur wit als basis, kozijnen, deur, plafond, bij het witste wit komen de andere kleuren het best tot hun recht, zij spatten er echt uit in deze kleurencombinatie. Over de juiste kleur blauw heb ik nog even gedubd, er waren enkele waaruit ik een keuze maakte, ik vond deze uiteindelijk het mooist bij het handgemaakte okergele bolletjeskleed. Eigenlijk zou ik alleen de schuine wand om het bed blauw verven maar ik vond de kleur zo mooi dat ik besloot ook de bedstee mee te verven. 


Bedstee bouwen via Kinderkamerstylist Jolien, gelukkig is zij wel heel handig in een duidelijke uitleg plaatsen want aan mij heb je echt niets, ik weet niet waarom maar ik heb een kronkel in mijn hoofd en kan het plaatje moeiteloos vormen maar de woorden nooit vinden om het uit te leggen. Gelukkig trouwde ik een man die aan een woord genoeg heeft of een blik op een schets van mij werpt en direct weet wat ik wil. Hij vind het alleen wel strontvervelend als ik er met mijn neus bovenop sta, laat staan dat ik er met mijn camera bij mag zijn om stap voor stap vast te leggen wat hij doet en omdat ik graag ons huwelijk een beetje leuk wil houden blijf ik netjes op afstand tot alles klaar is en ik het resultaat mag bewonderen. Terwijl hij nog wat gereedschap van beneden haalde maakte ik stiekem snel een foto van het begin, de basis, het bed. Gemaakt van een paar planken steigerhout, de houten lattenbodem koop je gewoon voor een prikje bij Ikea. Hieromheen maakte hij uiteindelijk de hele bedstee maar dit is dus de enige foto van het proces, daar moet je het wat ons betreft mee doen. Maar zoals ik al zei, gelukkig lees en zie je meer bij Jolien. Zij gebruikte ook nog eens prachtige jaloersmakende oude deuren om het plaatje compleet te maken én super handig een extra ingebouwd bed voor logeetjes. 










Stoer, ruimtebesparend, origineel en precies zoals jij het wil, op maat gemaakt. De voordelen van maatwerk zijn hiermee al genoemd, het woord zegt het natuurlijk al, je kunt het precies zo (laten) maken als jij wil. Ik heb er in dit geval voor gekozen vanwege de schuine wanden. Het bed waar hij hiervoor in sliep had een hoog hoofdeind, de enige keus was om dit tegen de rechte wand te zetten maar heel praktisch was dit niet, het zou veel bruikbare ruimte innemen. De ruimte onder een schuine wand is meestal moeilijk te benutten, je zet er nou eenmaal geen kast neer. Slapen kun je natuurlijk prima onder een schuine wand, je ligt tenslotte horizontaal en neemt op die manier niet zoveel ruimte in. Het eerste wat je ziet als je de kamer binnenstapt is de bedstee en ook al was het een rot klus, toch wilde ik op de schuine wand in het bed ook een behangetje plakken, gewoon om het iets meer diepte te geven. Het structuurbehang voelt zacht aan, eigenlijk wil ik de wand bij zijn hoofdeind ook nog doen, te zien op de foto hieronder maar het is zo'n lastige hoek, komt misschien nog als ik een goede bui heb. 








Het leuke van zo'n zelfgemaakt houten bed is dat je er van alles aan kunt ophangen, wat je maar wil. Pepijn kreeg ooit een bouwpakketje van mijn oma, hij heeft het kleine houten vogelhuisje zelf in elkaar gezet. Het hing aan de wand in zijn kinderkamer in het vorige huis en nu heeft het een nieuw plekje gekregen op zijn nieuwe bed. In zijn bed heb ik rondom een lichtslang bevestigd, ik ben bijna jaloers op zijn plekje in dit bed, zo gezellig is het met alle lichtjes aan. De moth lamp van Snowpuppe heb ik gewoon aan een haak gehangen, ik maakte losjes een lus van het snoer van de lamp. De letter P verhuisde ook mee van het vorige huis in de stad naar het nieuwe huis hier in het dorp. Geen idee hoe ik er aan kom, dus vraag me niet waar deze van is. De takken sleepte ik ooit mee uit het bos en bond ik met touw aan elkaar. Aan de binnenkant van de bedstee heeft Pepijn met pen opgeschreven 'I love mama', de lieverd. Annabel pikt altijd wat knuffels mee uit Pepijn zijn bed naar haar bed, als ze lekker liggen te slapen leg ik ze vervolgens weer terug in zijn bed. En altijd een glaasje water naast het bed.



Info

Pure White, Painting the Past
New England (blauw), Painting the Past
Cross beddengoed, Bibelotte
Behang Layers (beide) Edward van Vliet, BN Wallcoverings
Moth gevouwen papieren origami lamp, Studio Snowpuppe
Okergeel handgemaakt bolletjeskleed van vilt, Sukhi
Wit met blauw gestreept voddenkleedjes, Ikea


P.s. Het is inmiddels alweer veranderd maar ik loop achter vanwege mijn zomerstop, althans, ik stopte met bloggen maar niet met veranderen in huis dus ik moet nog wat tussenstapjes laten zien voor ik kan laten zien hoe het er nu uitziet. Plus, die foto's moet ik ook nog maken. Waarschijnlijk loop ik over een paar maanden weer op schema, of ik moet de boel natuurlijk weer veranderen in die tussentijd, dan haal ik het nooit meer in, story of my life. Maar het kan zo zijn dat je via Instagram stories al meer hebt gezien en het nu niet meer snapt, sorry daarvoor, het is een rommeltje, zo werk ik nou eenmaal.




dinsdag 4 oktober 2016

★ World Animal Day, and the worst holiday ever. Dierendag, plus een waardeloze vakantie..





Het gooide alle plannen die wij voor de vakantie hadden overhoop, we zaten in spanning zodra we hoorden dat de steeds groter wordende bult op zijn heup toch kwaadaardig bleek te zijn en de dierenarts niet zeker wist of zij alles zou kunnen verwijderen. De wond was groot en ik moest een paar dagen lang met mijn vinger een honinggoedje op de open wond smeren, man en zoon waren op een vierdaagse trip terwijl Bella en ik de boel thuis draaiende hielden. Ik rilde en gilde, blijkbaar ben ik geen held op elk vlak, in ieder geval moet ik ver weg blijven van een open wond, ik moest me flink inspannen om niet flauw te vallen. Al die EHBO/BHV cursussen ten spijt, aan mij heb je niets zodra er bloed bij komt kijken.



Colly en de kap (wond zit aan de andere kant, wilde ik jullie besparen)






Blauwe plekken op mijn zitvlak en benen, de kap ramde tig keer tegen mijn kont of tussen mijn korte benen, want, paste niet door mijn benen. Hond alleen al niet, grote hond, kleine ik, laat staan inclusief die belachelijk grote kap, maar hond was pas overtuigd na tachtig pogingen. De dierenarts was verliefd, zo'n lieve hond, ze was net zo overtuigd als wij en wilde graag een poging wagen, al wist ze niet of ze alles zou kunnen weghalen. Het is nu afwachten of alles echt weg is of weer zal gaan groeien. Ook al ben je met je negen jaar inmiddels een oudje, je sterke hondenlijf kan nog jaren mee, wij hebben goede hoop.


We vertrokken met zijn viertjes en twee honden naar ons vakantieadresje, vanwege de kap en wond gingen onze honden niet naar hun vakantieadres terwijl wij op vakantie gingen maar nu gingen we met zijn allen. Twee auto's, man en dochter in de ene met achterin onze honden, Pepijn en ik in mijn mintgroene bolide vriendinnetje. Hij en zij, hij en ik, team papa, team mama, zoals altijd. Ik glunderde toen wij door de weide zonder weg hobbelend door de natuur reden, "O, kijk nou!" gilde ik bij vrijwel alles en Pepijn zei dat hij het zelf ook wel zag zonder dat ik hem er op wees en als ik gewoon mijn mond zou houden zou hij er ook nog van kunnen genieten. Gezellig. Ik hoor nog alle mensen zeggen, juffen, zijn oma, hoe bijzonder leuk zijn uitspraken altijd zijn.


Annabel naast het huisje



Pepijn naast het huisje



Anne-Roel naast hetzelfde huisje


Uiteraard reed ik met mijn kleine Fiatje 500 zo achteruit een sloot in en zaten Pepijn en ik als in een raket, plat op de rug, ready for take off. De mini bolide stond op haar kont met haar neus naar de wolken, tot groot vermaak van alle automobilisten die passeerden op de weg ernaast. We waren de weg kwijt, of eigenlijk was het manlief die de weg kwijtraakte. Volgens hem was het uiteraard de navigatie die verkeerd zat, in elk geval ik reed braaf achter hem aan tot ik geen ruimte zag om te parkeren en even achteruit wilde rijden om een plekje te zoeken, ik lette goed op of ik geen paaltje zag, uit ervaring weet ik dat ik die ook nog weleens over het hoofd wil zien en zag dat de ruimte achter ons vrij was. Volgende moment zat ik in die sloot.







Pepijn en Chica






Terwijl manlief de weg vroeg aan een mevrouw en mij al helemaal niet meer in zijn gedachten had stuur ik Pep de auto uit, haal papa even op. Even ben ik verbaasd als ik vanaf een afstandje zie dat Pepijn iets zegt en Anne-Roel gewoon zijn gesprek voortzet met de mevrouw, later hoor ik dat Pep hem vertelt dat ik met de auto in een kuiltje zit, een kuiltje? Ondertussen staat er naast mij in de sloot, wat blijkt, droge sloot, gelukkig, een jonge knul en vraagt me of ik hulp kan gebruiken. Gewoon uit het niets ineens zomaar die leuke jongen naast mijn auto. Graag, natuurlijk, ik zie mijn man nog steeds gezellig kletsen met de mevrouw dus grijp ik deze kans met beide handen aan. Een tel later stormen er, als in een droom, allemaal sterke knappe gasten op mijn autootje af. Wauw. Droom is snel voorbij als er eentje zo leuk is om mevrouw tegen me te zeggen maar mijn auto hebben ze in een wip aan wal.








Een lekke band, een houten balk met spijkers in de droge sloot, natuurlijk. Het huisje blijkt niet bijzonder, iets te krap en te klein, tuin rondom is fantastisch, veel ruimte, heel veel groen, kinderen direct op de grote trampoline, honden zien we niet terug, die vermaken zich in de bosjes, op een enkele keer na, als we Colly moeten bevrijden omdat hij met zijn kap vastzit in het struikgewas. Na een paar dagen alleen maar stortregen, natte broeken van de nog nattere trampoline, bibberend van de koude wind op het terras op de enige droge bewolkte dag, besluiten we de week niet vol te maken en snel naar huis te vertrekken. Thuis waar we alle ruimte hebben, acht keer het vakantiehuisje. Bella en ik zwaaien papa en Pepijn uit, ik blij en enthousiast, Annabel gillend in mijn armen, "IK WIL MEE!!!". Wij hebben vier hele fijne meidendagen, zij vier hele fijne mannendagen, met live verslag, de appjes stromen binnen. De derde avond een verdrietig meisje, zij mist papa en als ik na heel veel knuffels en kusjes een gerust meisje welterusten wens zie ik het dringende appje. Snel Facetime ik en daar is mijn grote knul met dikke tranen, hij mist mij, de volgende dag komen ze naar huis.



Als je met je kont op een natte schommel gaat zitten



Als je met je natte kont van de schommel op de grond valt



En dit als jouw papa vakantie heeft, duizend keer per dag


Het gaat goed met de wond van Colly, gelukkig. Ten tijde van de operatie wist onze andere hond Chica niet wat ze met zichzelf aan moest, piepend lag ze in haar mand. Zodra ze de auto hoorde stormde ze naar buiten en week ze niet meer van zijn zijde, hoe irritant hij dat ook vond, versuft als hij was na de narcose zat hij niet zo op het enthousiaste onthaal te wachten. Eigenlijk wilde hij alleen maar dat ik de hele dag zijn kop krabbelde, zodra de kap even af was. Natuurlijk jaloezie bij Chica, zij deed er alles aan om ook een beetje van die extra aandacht op te eisen. Vandaag een beetje extra liefde voor beide. En onze poes Ushi.
Fijne dierendag!



vrijdag 30 september 2016

★ Low budget restyling living room, new floor and a painted cupboard, celadon. Woonkamer restyling, buffetkast verven, celadon en een witte laminaatvloer.





Een low budget restyling van een woonkamer, in dit geval de woonkamer in het huis van mijn ouders en zusje. Een grote verandering, zoals zij graag wilden en toch ook weer niet. Onderaan deze blogpost zie je de voor en na situatie. Vanwege hun geliefde spullen welke ik besloot te hergebruiken was het niet nodig geld uit te geven aan nieuwe accessoires of zelfs meubels en dus werd dit een low budget restyling. Ik ben eigenlijk altijd wat huiverig om me ermee te bemoeien, mijn moeder is mijn ergste 'klant', twijfelt overal aan, kan geen keuzes maken en vindt het veel te leuk dat ik elke keer weer met andere ideeën kom. Ze zegt dat ze geen hobby's heeft maar ik ben haar hobby, mij laten opdraven met al mijn verf- en behangstalen. Liefst elke week.


Soms wil je het helemaal anders maar eigenlijk ook het liefst je eigen spullen graag houden. Dat kan. Het is niet zo dat je afscheid hoeft te nemen van je geliefde vertrouwde inboedel om verandering teweeg te brengen. Tenminste, als je een beetje handig bent, dat is wel een vereiste als je op deze manier je interieur onder handen neemt, of zoek een handig iemand die wil helpen. Daarnaast moet je natuurlijk iemand hebben die je op andere ideeën kan brengen, niet iedereen kan tenslotte zelf goed visualiseren hoe een meubelstuk er uit zal zien met een nieuw kleurtje.











De stoel werd opnieuw gestoffeerd. Met het kleurenplan voor haar woonkamer in het achterhoofd ging mijn moeder op zoek naar nieuwe stof voor de zitting van dit oude stoeltje wat ze ooit kocht bij de kringloop. Hier zat een beige fluweel stof op, fluweel is weer helemaal hot, een echte interieurtrend dus wees niet te snel met het vervangen maar in dit geval was het met de jaren valer geworden en ook wat versleten, deze zitting kon wel een opfrissing gebruiken. Ze stoffeerde het zelf, de oude stof was niet beschadigd dus deze kon prima blijven zitten en de nieuwe stof kon hier gewoon overheen. Ik kan hier geen tips over geven, ik heb geen idee hoe ze het heeft gedaan maar ik ben onder de indruk van het resultaat, leuk ook dat ze het heeft afgewerkt met een kanten lint, helemaal haar ding.


Een paar tips over kleuren combineren. Mijn moeder koos voor dit pastel blauwe stofje met bloemdessin. Eigenlijk kun je alle kanten op, je zou kunnen kiezen voor een fluweel stof, in een mooie helder groene kleur, zoals hier op de foto te zien of voor bijvoorbeeld een roze stof, dat kan zijn een candy pink of juist een blush pink. Of juist een blauw/wit print zoals je hier kunt zien als je het iets meer opvallend zou willen. Ik snap mijn moeders keuze heel goed, als je het moeilijk vind om verschillende kleuren te combineren kun je, heel veilig, kiezen voor eenzelfde soort kleur, dan zit je eigenlijk altijd wel goed.







 Mijn kleine photobomber Annabel






De buffetkast kreeg de kleur celadon. Omdat er niets mis is met de kast maar de taupe/grijze kleur niet meer paste in het nieuwe stylingplan gaf ik het advies deze te verven. Natuurlijk gebruikten wij ook ditmaal weer de verf van Painting the Past. Er is geen grondverf nodig, wel breng je twee lagen verf aan, dit hecht het best en geeft de kleur meer diepte. In deze donkere hoek van de ruimte was de taupe/grijze kast een groot object wat nog meer licht wegnam. Deze nieuwe kleur haalt het helemaal op, lekker fris. Ze worden er elke dag weer vrolijk van, kleur is emotie, het doet wat met je. Leuk te zien dat zij dit nu ook ervaren, wie wil er nou niet elke dag blij worden in je eigen huis.

De witte laminaatvloer van Ikea zag ik voorbij komen bij Binti Home. Zij gebruikte deze in haar huis. In het huis van mijn ouders zat een rood/bruine laminaatvloer. Een vloer is zeer bepalend voor een ruimte, omdat ik weet wat mijn moeder voor ogen had heb ik haar gezegd dat ik pas met een stylingadvies zou komen als ze de vloer zou verwijderen. Dat klinkt misschien wat cru maar de vloer zou zo'n stempel drukken op het geheel dat we nooit het resultaat zouden krijgen waar we naar op zoek waren. Het heeft echt een jaar geduurd voor ze zich eraan wilde overgeven maar doordat ze zo graag de boel wilde veranderen besloot ze toch maar een nieuwe vloer uit te zoeken. Nu is ze dolblij met die beslissing, zelfs met hondje Woezel in huis en de stroom familieleden met vieze voeten die allemaal in de buurt wonen bijna dagelijks over de vloer. Het extra dweilwerk heeft ze er voor over.








Voor en na situatie. Ik stapte met mijn camera de kamer binnen terwijl de oude vloer al helemaal verwijderd was en de nieuwe vloer er al half in zat. Als mijn moeder iets in haar hoofd heeft moet het ook direct gebeuren, haha. De kast stond in het midden van de kamer en gezien de chaos was het niet meer mogelijk foto's te maken, ik kan niet laten zien hoe het was. Wel kan ik een idee geven door de foto hieronder te bewerken, of te bekladden kan ik beter zeggen. De donkergrijze kast stond op een laminaatvloer met een rood/bruine gloed, een hele kenmerkende vloer, moeilijk te combineren. De stoel met de beige fluweel zitting viel wat weg en op de hoge houten lampenpoot zat een grote rieten kap die best wat ruimte innam en waar je oog direct naar werd getrokken. In de nieuwe situatie zie je veel meer het hele plaatje, de stoel springt er wat uit, net als de kast met mijn moeders mooie verzameling servies. De verschillende bruintinten in de voor situatie maakte het drukker en donker, waardoor ze moeite had het bureau en kastje aan de wand daarboven leuk te decoreren. Nu alles zo mooi in balans is kan ze al haar prullaria hier prima kwijt.


Keuken, zitgedeelte en de tuin werden ook nog aangepakt. De vanille wit deuren van de keuken kregen ook een andere kleur en in het zitgedeelte van de woonkamer kwam een nieuw behangetje. Het leuke van dit stylingplan is het enorme verschil in de voor en na situatie terwijl de spullen hetzelfde zijn gebleven. Leuk om dat eens te kunnen laten zien. De rest hou je nog tegoed, zoals de 'nieuwe' keuken en het behang in het zitgedeelte. Daarbij moet ik nog steeds foto's maken van mijn zusje haar kamer, komt allemaal nog.








maandag 26 september 2016

★ How to style like a pro, most asked questions, decorating with tableware. Meest gestelde vragen, stylingtips, servies.






Een van de veelgestelde vragen die ik ontvang via de mail, maar ook als reactie op foto's of als mensen bij mij thuis komen is hoe het toch komt dat de spullen bij mij thuis zo leuk bij elkaar staan terwijl het bij henzelf lijkt alsof ze zomaar overal iets hebben neergezet. Omdat ik ontzettend veel mail ontvang, vol met verschillende vragen, lukt het me niet alles te beantwoorden, vanaf nu zal ik wat vaker dit soort vragen behandelen op de blog. 

Het is ook een kunst om alles leuk te etaleren, gewoon een paar dingen op een rij zetten is nou eenmaal niet heel spannend maar vooral erg voorspelbaar en saai. Dat willen we niet en dus hierbij wat tips, stap voor stap. Niet moeilijk, vooral niet wanneer je de tips die ik geef in je achterhoofd houdt, rommel gewoon eens om met wat je hebt, probeer eens iets uit en zie wat voor totaalplaatje er dan ontstaat.

Eerste tip, een stuk of drie stuks. We leven al enige tijd niet meer in de jaren '80. Laat los de twee stuks van alles, toen een trend maar nu zeker niet meer. Tegenwoordig kan het eigenlijk niet meer dat je overal twee dezelfde items van hebt staan, naast elkaar, of lekker symmetrisch aan elke kant eentje. Hou op, stop, niet meer doen. Helaas staan het grootste deel van de vensterbanken nog steeds vol met twee lantaarns, twee bloempotten, twee staande lampjes, twee kandelaars, etc. Wil je echt leren decoreren als een stylist, laat dit dan als eerste los. Vanaf nu gaan we voor een stuk of drie stuks, dat is even wennen maar dat was het in de jaren '80 ook en zie nu hoe lang het duurt voor we dat kunnen loslaten. Natuurlijk mag je best nog twee van iets neerzetten, maar dan combineer je het met enkele stuks.







Tip twee, hoogteverschil. Werk in laagjes. Ik gebruik hier het Franse servies welke ik jaren geleden kreeg van mijn moeder, zij was op vakantie en nam een lading servies mee en ik mocht uitkiezen wat ik wilde, een ontzettend leuk cadeautje waar ik inmiddels al jaren plezier van heb. Om te beginnen gebruik ik een groot broodplank, zou ik alles los op mijn aanrecht plaatsen krijg ik het minder in een geheel. Daarbij is het praktisch. je schuift zo de hele plank opzij als het nodig is. Ik begin met de grotere borden onderop en plaats daarop de kleinere schoteltjes met theekopjes. Omdat ik soms slechts enkele stuks heb van borden begin ik daarmee, zou ik de hoge stapel borden aan de buitenzijde zetten valt de lage stapel weer weg en ik wil dat je alles kunt zien. De tweede stapel is hoger, ik heb hier meerdere borden opgestapeld, wederom met daarop schoteltjes en theekopjes. Voor nog meer hoogte gebruik ik een stolp, deze plaats ik over de theekopjes.








Tip drie, plaats gerust iets voor het ander, in plaats van alles op een rij. Op de foto hieronder zie je dat ik een volgende stapel wit met roze kopjes en schoteltjes net iets voor de stapel met de stolp erachter plaats. Ik hou er rekening mee dat je vanaf elke hoek iets kunt zien. Kijk maar eens naar de eerste foto bovenaan dit blogbericht. Dit is de hoek vanuit waar je kijkt als je in de keuken staat. Zou je alles op een rij zetten zag je vanaf dit punt alleen de eerste stapel, de rest zou allemaal wegvallen, zonde. Om het hoogteverschil extra te benadrukken maar ook voor zo weinig mogelijk afstoffen plaats ik ook hierop weer een glazen stolp. 







Tip vier, breedte verschil. Probeer spulletjes bij elkaar te zetten die verschillen van vorm. Zou ik hier alleen alle kopjes met schoteltjes neerzetten viel het allemaal niet meer op, het zou wegvallen doordat er niets is wat echt de aandacht trekt. Door het gebruik van de stapeltjes borden kijk je veel sneller naar het geheel, alles krijgt de aandacht en dat is toch het fijnst als je allemaal mooie dingen hebt verzameld in je leven. Ik gebruik bij de laatste stapel borden allemaal verschillende door elkaar, ik wil het een beetje speels houden en de stapel moet niet te strak zijn. Bovenop een suikerpotje welke we ook echt gebruiken dus een stolp zou alleen maar onhandig zijn. De borden gebruiken we overigens ook regelmatig, zoals we al eens deden met kerst. 


Tip vijf, zorg voor een geheel. Je ziet zoveel mooie dingen en je hebt zoveel fijne spulletjes verzameld, het liefst laat je alles zien. Probeer een keuze te maken tussen de dingen die je in je kast bewaard en de spullen die je een bijzonder plekje geeft zoals hier. Bedenk dat je kunt afwisselen als je het zonde vindt je mooie spullen in een kast te bewaren, het is echt zo dat overdaad in dit geval schaadt. Je wil er geen onrustig plaatje van maken, dat ben je al snel zat. Ik heb gekozen voor al het witte of crème kleurige servies met pastelkleuren, het meeste met een gouden randje, oud. Alleen de wit met roze kopjes en schoteltjes in de voorste stolp zijn 'nieuw'. Het valt op maar het schreeuwt niet om aandacht. 







Laatste tip, maak een foto. Wanneer je denkt dat je het bijna voor elkaar hebt, of je bent nog niet helemaal tevreden, maak dan een foto. Omdat ik natuurlijk niet anders doe, het is mijn dagelijkse bezigheid om overal foto's van te maken, zie ik alles in kaders. Dat is voor mij heel makkelijk, ook als ik advies geef bij mensen thuis, doordat ik de rest van de ruimte even buiten beeld laat, zie ik heel snel of het plaatje klopt. Ik snap natuurlijk dat dit niet voor iedereen normaal is, daarom is het een hele fijne oplossing om even een foto te maken, dit kan gewoon met je telefoon. Als je een foto maakt zoals de foto hieronder valt al heel snel op wat er wel of niet goed is aan het plaatje. Ik zou natuurlijk het liefst onzichtbare stopcontacten hebben en op deze foto is het snoer ook storend, in dit geval kijk ik alleen naar de styling van het servies en vind ik het plaatje helemaal in balans zoals ik het graag wil. 









Stuur me gerust meer vragen, wil je graag dat ik iets behandel op de blog waar jij in huis steeds tegenaan loopt, is er iets waarmee je worstelt, kom je er niet uit en wil je graag wat tips, laat het me weten en wie weet kan ik het voor je oplossen of je in ieder geval op weg helpen. Ik kan niet beloven dat ik elke vraag kan behandelen, ik ga in elk geval mijn best doen. Ik hoop dat je er iets aan hebt, dat je met de tips aan de slag kunt gaan. Probeer gewoon, speel er wat mee en kijk wat er zoal ontstaat. Laat oude ideeën los als je graag iets nieuws wil, kijk op blogs of gebruik Instagram als inspiratie, er is zoveel te vinden op dit gebied, kijk bijvoorbeeld ook eens op mijn Pinterest board #styling welke ik gebruik om opvallende styling op te slaan die je aan het denken zet. 
Ik wens je in elk geval veel plezier. 


Kleur wit op de wand, Pure White  
Kleur roze op de wand, Powder Blush  
Kleur roze van de kast, Morning Tea, allen Painting the Past
Geel leren grepen op de kast Nu Interieurontwerp
XL boordplank HK Living via Loods 5
Keuken Ikea
Ladeknoppen op de keukenlades H&M 
Witte laminaatvloer Quick Step, inmiddels uit de collectie
Goud, brass, art deco lamp, kringloop
Zwart strijksnoer  Snoerboer
Franse servies cadeau gekregen
Wit met roze servies de Bijenkorf
Glazen stolpen Sissy Boy Homeland
Oude schilderijen in gouden lijst zijn een erfstuk










vrijdag 23 september 2016

★ Personal- 1, 2, 3, 4, school.




Vier jaar (bijna)




En zomaar ineens zit ze op school. Even knipperen met je ogen en vier jaren zijn voorbij gevlogen. Vier rare jaren, zoals gewoonlijk, zoals te verwachten, zoals het hoort. Het gekke is dat je toch nooit zo voorbereid bent als je denkt, ik tenminste niet. Natuurlijk weet je dat het zover is zodra ze vier worden, dan begint de basisschool en pikt juf (of meester maar in dit geval dan even niet) jouw kind in voor een groot deel van de dag. Ik keek er zo naar uit, op de onmogelijke dagen vol wanhoop, frustratie, vermoeidheid en alles wat ik nu alweer vergeten ben want zo gaat dat. 

Meer tijd, tijd voor mezelf, tijd voor alles wat ik maar wil, tijd, tijd, tijd. Er was een periode dat ik erover droomde, ik dacht dat extra tijd me zoveel zou opleveren, vooral tijd voor mezelf klonk als muziek in mijn oren, gewoon even alleen zijn met jezelf, je eigen gedachten, terwijl je ergens in je achterhoofd nog steeds je kind(eren) hoort roepen, ook al zijn ze er niet, het galmt toch altijd nog even na. Ik nam regelmatig mijn telefoon mee naar de wc en bleef gewoon een tijdje zitten. Alsof ik heel even niet bij de wereld hoorde, ik keek snel op social media, reageerde eens op een reactie of plaatste zelf iets. Duurde nooit heel lang, of er stond iemand aan de deurkruk te trekken omdat hij/zij zelf naar de wc moest, of er galmde minstens honderd keer "MAMAAAA!!!, MAM!, MAAAHAAAAM!" door het huis. 





Een jaar



1,2,3,4. Je ziet het nog het best aan haar haren, alles groeide maar dat haar groeide in rap tempo. Ik maakte eens de fout het zelf te knippen, recht knippen kon ik wel. Niet dus, er moest zoveel van af tot het eindelijk soort van recht was dat ik wel om kon janken. Zulke dingen kun je niet ongedaan maken en dus voelde ik me dagenlang de stomste moeder op aarde. Haar mooie haren verprutsen, ik leerde dat het toch een vak is en we voortaan lekker de kapper haar werk laten doen. Zij vroeg aan Annabel hoe het toch kwam dat de plukken vooraan zoveel korter waren, waar ik geen enkele hand in heb gehad, ik kijk wel uit na het eerste debacle. De kapster keek even raar op toen ze hoorde dat Bella zelf een stuk van haar haren had gebeten. At ze eerst nog weleens papier, tegenwoordig bijt ze plukjes haar af. 

Ze is nog steeds een vat vol tegenstrijdigheden, luisteren doet ze niet aan, ze is zowel innemend als onuitstaanbaar, ze is het liefste meisje van de wereld wat zo veranderd in het grootste loeder, alles intens gepassioneerd. Uitputtend en tegelijkertijd bewonder ik het zo. Komt ze met sticker op haar voorhoofd uit de klas lopen, ze heeft goed geholpen, goed geluisterd, etc. Ik vol verbazing, wat? Zegt ze thuis op de bank dat wij geen regels hebben, kwam aan bod op school, daar valt het haar blijkbaar wel op dat er regels zijn. Ook nadat ik haar zeg dat er thuis wel degelijk regels zijn maar zij zich nooit ergens aan houdt, zich nergens iets van aantrekt en al helemaal nooit wil luisteren kijkt ze me vol ongeloof aan en lacht ze wat, neeeee, zegt ze gniffelend, wij hebben helemaal geen regels. Ik hou zo ontzettend veel van je maar af en toe wil ik je achter mijn mooie design behang plakken. 





Twee jaar



Ik was niks gewend, wilde wel tien kinderen, tien precies dezelfde kinderen als mijn eerste, ik zou er mijn hand niet voor omdraaien. Kan fysiek gezien in mijn geval helemaal niet, is ook niet aan de orde maar om te illustreren hoe ik het moederschap ervoer toen ik nog maar slechts eentje had. En toen was er een die gelijk staat aan honderd, op sommige dagen zelfs tienduizend en ik wist niet wat me overkwam, ik was er zeker niet op voorbereid. Ik geloof dat ik zelfs een keer wilde scheiden. Mocht hij de kinderen 'hebben'. En al die tijd dacht ik, zodra ze vier is gaat ze naar school, dan ga ik het nog missen en grijnsde daarbij want dat nam ik toch helemaal niet serieus, ik kon niet wachten, eindelijk tijd voor al die dingen die ik nu steeds afzeg en uitstel. Kan ik alles waaraan ik ben begonnen ook daadwerkelijk afmaken.

En dan is het zover. Mijn meisje, mijn lieve kleine prachtige meisje, want ineens zie ik ook alleen nog maar alles wat zo leuk is, zijn er alleen nog fantastische dagen om aan terug te denken, al het andere is weg, opgelost. Ik vergeet dat haar nare schrille hoge stemgeluid me af en toe tot wanhoop dreef en mijn trommelvliezen zwaar op de proef stelde. Het enige waar ik aan denk zijn de kalme ochtenden, ik smeer brood, vul de drinkbekers en pak Pepijn zijn schooltas in, zwaai hem uit en wacht tot zij wakker wordt. Meestal bleef ze nog even lekker in bed liggen, spelen met haar knuffels, kletsen, liedjes zingen. Soms kroop ik nog even terug in bed, ons grote bed, kwam ze naast me liggen. Nooit naar de klok kijken, ontbijten zo lang we willen, zij tot aan lunch en lunchen tot aan haar middagdut. Het uurtje voor mezelf terwijl zij sliep en ik wachtte tot Pepijnemans thuis kwam, hij kon zijn verhaal doen en had mijn onverdeelde aandacht. Hoe anders is het nu.

Het gehaast in de ochtend, ik kan dan wel alle tijd hebben omdat ik al voor zes uur opsta, er zijn dingen die zij toch echt zelf moeten doen. Pepijn heeft een half uur nodig, opstaan, ontbijten, aankleden, tanden poetsen en hij staat op de step en vertrekt naar school. Annabel weet na een half uur nog niet dat ze al wakker is, staart voor zich uit en weigert iets in haar mond te doen. Gelukkig biedt de tv afleiding, zonder dat ze het in de gaten heeft duw ik steeds een stukje brood in haar mond terwijl zij zegt dat ze niet naar school wil. Vanaf het moment dat ik haar wakker maak zegt ze dat ze niet naar school wil en lekker bij mij blijft. Het vroege opstaan moet wennen. Zodra we aankomen op school is ze enthousiast, als ik haar ophaal een blij "Leuk!", als ik vraag hoe haar schooldag was. Thuis tranen, hysterie, opwinding, alle emoties moeten er uit. Op sommige dagen valt ze in slaap op de bank, andere dagen breng ik haar naar bed en komt ze vlak voor etenstijd naar beneden. We moeten nog even onze weg hierin vinden maar op school doet ze het goed, is ze leuk en luistert ze kennelijk ook echt naar iemand.




Drie jaar





maandag 19 september 2016

★ Frivole pink and yellow bedroom #1 Cole & Son woods wallpaper. Frivole slaapkamer, poederroze, okergeel, brass en zwart wit behang






Onze slaapkamer, eigenlijk een tussenstand, inmiddels hebben we een nieuw bed maar ik loop vanwege de zomerstop zo achter dat we gewoon net doen alsof dit nu is en ik spontaan vertel over dit stukje van ons slaapvertrek. Doet u gewoon even lekker mee, dank u.

Inmiddels een welbekende niet zo heel verrassende kleurencombinatie maar nog steeds een van mijn favorieten dus ik gebruik het hier wederom, poeder roze en okergeel. Waarom vertel ik straks, zo ook welke kleuren ik bestelde.







Dit bed maak je eenvoudig zelf, van wat planken met schroeven, wij kochten erbij een simpel houten lattenbodem maar wel goede matrassen, uiteindelijk gaat het tenslotte om de matras, de rest is bijzaak. Ik hou van een simpel bed, geen poespas, ik hou niet van een boxspring, vind ik eigenlijk een beetje oude mensen bedden. Dat komt wel als we op leeftijd zijn en het bed nodig hebben om met een druk op de knop rechtop te kunnen zitten. Zitten doen wij sowieso nooit in bed, tv komt er niet in en zodra mijn hoofd het kussen raakt slaap ik dus ik heb niet veel nodig van een bed.











Het Cole & Son woods behang zat er natuurlijk al op toen dit eerst nog Pepijn zijn slaapkamer was. Het was bedoeld voor zijn jungle kamer, een fantastisch idee, waar ik nooit aan toe kwam om te realiseren, hij vond de kamer te groot en dus ruilde wij onze slaapkamer in voor deze. Veel meer ruimte, ik ging er alleen maar op vooruit maar ik had eigenlijk een ander plan voor onze slaapkamer, dus ik moest improviseren. Omdat het behang de ruimte wel een heel modern uiterlijk gaf koos ik voor het contrast (daar was 'ie weer, mijn liefde voor contrast) een vintage tafeltje wat ik lekker truttig decoreerde. Omdat het behang juist weer stoer is kan dat prima.

Het roze en geel in de slaapkamer geeft precies de sfeer waar ik op hoopte. Ik vind de okergeel heel goed kleuren bij het berkenstammen behang, het geel haalt de boel wat op. Zou ik de schuine wand alleen roze verven werd het weer iets vlakker en voor mij te saai. Roze kan heel goed in combinatie met de zwart wit print van het behang, alles kan tenslotte bij zwart wit, toch zorgt het niet voor hetzelfde effect zoals bij de combinatie met geel, het springt er niet uit. Een hele goede oplossing voor als je het juist rustig wilt houden. De hele wand geel verven zou weer te druk zijn, daarbij is geel de kleur die zorgt voor een opkikker, in de slaapkamer wil je juist tot rust komen. De hoeveelheid geel is nu precies goed.








Het cliché wandplankje boven het bed waarop alle kekke trendy prullaria en liefst wat voorspelbare teksten op tentoon kunnen worden gesteld kun je natuurlijk niet aan een schuine wand bevestigen. Jammer. Of toch niet. Naast de wand in twee kleuren schilderen koos ik ook nog voor iets extra's door deze goudkleurige, brass, lampen op te hangen. Haakje in de muur, zwart satijnen strikje om een lus te maken en klaar. Omdat er geen schakelaar aan het snoer zit en wij niet steeds achter het bed willen duiken om het licht aan en uit te doen gebruiken wij een afstandsbediening. Je duwt even een adaptor in je stopcontact en klaar ben je. 


Get the look. Daar gaan we, stukje aanvullende info. Niet gesponsord, niet gratis gekregen maar eigen keuze. Hou in je achterhoofd, vooral wanneer je ineens ziet dat zoveel bloggers/Ig'ers dezelfde kleur op de muur smeren, laat je inspireren maar neem nooit zomaar iets over wat je online ziet. Ik vind deze manier van beïnvloeden persoonlijk niet zo fijn, het leidt zo vaak tot teleurstellingen. Ik kan het niet genoeg benadrukken maar kleur is niet absoluut. Sterker nog, kleur is niet kleur, kleur is licht, even kort door de bocht. Heel belangrijk om in je achterhoofd te houden als je op zoek gaat naar jouw ideale kleur. Veel bloggers zijn geen interieurstylist of kleurconsulent van huis uit, zij hebben geen idee wat de invloed is van licht op kleur, net als omgeving. 



Info

Pale pink, oud poeder roze, hier in combinatie met (oker)geel. Kleur, 'Morning Tea'. Let er wel op dat deze kleur in een donkere ruimte een veel grijzer uiterlijk zal hebben, hier duidelijk te zien. Het liefst gebruik je deze teint op de wand waar direct daglicht op valt. 
Mustard yellow, okergeel. Ook de naam van de kleur op de wand 'Mustard'. Zowel op de wand met direct daglicht als een wand in een donkere hoek toe te passen, hij zal een lichtere of juist meer vergrijsde uitstraling hebben, het is maar net wat je voorkeur heeft. Vooral in combinatie met oud roze, blush roze maar ook mint groen of diep (indigo) blauw zal deze kleur heel goed tot zijn recht komen. 
Beide kleuren zijn matte (muur) krijtverf van Painting the Past
Woods behang van Cole & Son, via Femkeido 
Vintage tafeltje, Living Once
Brass lampen van House Doctor, via Wonen met Lef