dinsdag 9 oktober 2018

De renovatie van de opkamer



Het was nog mooier dan op de foto´s. We wisten niet zo goed wat we konden verwachten, foto´s schetsen vaak een ander beeld dan de werkelijkheid en we hadden langzamerhand zoveel ervaring met huizen die een enorme teleurstelling waren bij bezichtiging, dit kon net zo goed de zoveelste zijn. Maar bij het gluren door de brievenbus was ik eigenlijk al om. Ik wist dat Anne-Roel zou willen dat ik niet teveel zou laten blijken hoezeer ik onder de indruk was maar ik kan slecht mijn enthousiasme temperen. Als het kon zou ik ter plekke contant hebben betaald, hij ging in onderhandeling, ondanks mijn verontwaardiging en het vloeken. O, de stress om te weten dat je zo dicht bent bij het kopen van je droomhuis en je dit ook makkelijk kunt, het was ruim binnen budget, maar je man de sport van het onderhandelen zo leuk vindt en het tegen zijn principes is om de vraagprijs te betalen. Hij kreeg zijn zin en uiteindelijk ik ook, we hadden het huis.



De opkamer was de leukste verrassing van het huis, gesitueerd tussen de keuken wat eigenlijk de eerste verdieping is en het souterrain, het laagste deel van het huis. De opkamer is een aparte woonlaag waar verder niets is. Het is de eerste deur die je tegenkomt als je vanuit de gang de eeuwenoude wenteltrap betreedt. Perfect voor een zelfstandige jongen die heel graag zijn eigen plekje wil apart van ons maar nog steeds dichtbij. Toen we het vertelden was Pepijn direct enthousiast, de opkamer zou zijn kamer worden. Een ruime kamer met een houten trapje voor de bedstee, een schouw met een wastafel gemaakt van iets wat lijkt op een drinkbak voor vee, daarboven een kastje met een oud deurtje op een mozaïek wandje. Veel kastruimte, een mooie houten vloer en ramen met uitzicht op de tuin en de oude muren van de binnenstad. Er moest heel veel aan gebeuren maar de basis was goed, daar zouden we niks aan veranderen. Nu was het aan ons om het eigen te maken en het allerbelangrijkste, om er een kamer van te maken waar Pepijn zich fijn voelt.





Groen en liefst iets met natuur, dat was het enige verzoek van Pepijn voor zijn nieuwe kamer. Ik weet na negen jaar inmiddels wat hij mooi vindt en koos voor hem een opvallend behangetje in de kleur naar wens en in het thema natuur, een mooie diep groene kleur verf voor zijn bedstee en een lichtere vergrijsd groen voor de schouw en slaapkamerdeur. Beide kleuren komen terug in het behang. Omdat ik graag verschillende kleuren combineer zodat ze het best tot hun recht komen koos ik voor de binnenkant van zijn bedstee een oranje tint. Aanvankelijk vond hij de kleur niet mooi maar hij gaf me toch het vertrouwen om het te gebruiken. Zodra hij het zag in combinatie met het diepe groen was hij om. Het blijft leuk te spelen met verschillende kleuren die elkaar versterken, laten zien wat er allemaal mogelijk is en mensen blij verrassen met het eindresultaat.



Mixen en matchen, niet alleen in kleur maar vooral ook in dessins, eindeloos combineren, het is zo heerlijk om te doen. Nadat we de kleuren en het eerste behangetje hadden gekozen waren we nog op zoek naar een ander behang om het af te maken. Liefst iets fris en speels, het is tenslotte een kinderkamer. De kastdeuren heb ik behandeld met verschillende lagen (verdund) verf zodat ze net even anders zijn dan de slaapkamerdeur, ik gebruikte het wit van het plafond en de kozijnen en de vergrijsd lichtgroen van de schouw. Omdat ik geen extra kleur wilde toevoegen kozen we voor een behang in dezelfde kleur als de schouw en de deuren maar wel met een heel ander dessin dan het palm behang. Pepijn wil graag een rustige kamer, daarom koos ik voor een ton-sur-ton kleurgebruik met verschillende tinten groen. Het behang is een cadeau van Jacoline van Bibelotte. Zo lang Pepijn zijn kamer nog deelt met Annabel en haar bed en speelgoed een deel van de ruimte in beslag neemt staan zijn spullen, zoals zijn vintage fluwelen groene bank, nog opgeslagen. Zodra zij in haar eigen kamer kan slapen gaan we het inrichten zoals hij dat wil en maken we er een echte jongenskamer van.







De mooiste kamer van het huis, niet zo gek als het de enige ruimte is die af is. Ik kom hier graag als de rommel, stof en lawaai van de verbouwing me even te veel is, genietend van wat we zoal hebben gedaan en hoe mooi het eindresultaat tot dusver is. Het is gek hoe lang het duurde voor ik echt kon geloven dat we ons droomhuis hadden gevonden en we er binnen een paar maanden al in zouden trekken terwijl het vanaf dag een dat we hier wonen al zo vertrouwd voelt. Niet alleen voor mij, voor ons alle vier. We zijn hier zo op ons plek, natuurlijk is het even wennen, ontdekken wij drietjes de stad opnieuw en Annabel voor het eerst, is de eerste dag school ontzettend spannend en moesten we onze draai weer even vinden. Een verhuizing is chaotisch, druk en vooral hard werken, bovendien trekken we niet in een huis dat af is. Een renovatie project als dit zet alles op zijn kop. Letterlijk, onze spullen staan op, onder en door elkaar nu we de meeste ruimtes van het huis nog niet kunnen benutten. Maar beetje bij beetje zien we alles ontstaan. De keuken staat, het is nu wachten op het werkblad, de badkamer is bijna klaar voor het schilderwerk en we zijn druk bezig in Annabel haar kamer zodat ook zij straks een fijn eigen plekje heeft (dit kun je al een beetje volgen op Instagram). Tot snel, liefs!

1 opmerking:

  1. Echt geweldig om dit te zien wat mooi de groentinten in de kamer van Pepijn ....ben weer heel benieuwd naar je volgende post....succes !...liefs Ria 💚🍀

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!