donderdag 16 juni 2016

★ Een blije dag met een zwart randje en feestelijk nieuws, een dag waarop alles voorbij kwam.. Schoolreisje, afscheid en examenuitslag. Plus, over bloggen, het nieuwe oude bloggen.






Een onvergetelijke dag op zoveel manieren..
Vanochtend mijn heerlijke mannen uitgezwaaid, ik maakte foto's op school terwijl het zonnetje volop scheen en alle kinderen, plus Anne-Roel, stonden te popelen om te vertrekken. Niets leuker dan foto's maken van blije kinderen op een zonnige dag, een fijn begin van deze rare donderdag met een zwart randje..


In afwachting
Na het uitzwaaien vertrek ik vol energie naar de sportschool in mijn mintgroene bolide vriendinnetje, de maandag- en donderdagochtenden zijn tegenwoordig de momenten om me fijn in het zweet te werken. Ik denk aan mijn lieve nichtje, zij krijgt net als zoveel anderen vandaag te horen of ze geslaagd is, ik vind het net zo spannend als zij en denk aan de momenten dat ik haar als baby'tje in mijn armen droeg wanneer ik aan het oppassen was, niet lang nadat ik hetzelfde meemaakte als zij, wachten op de uitslag van je examen. Ze is een kop groter dan ik en gaat binnenkort voor het eerst met haar vriendinnen op vakantie en het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik haar luiers verschoonde.











Verdriet, spanning, blijdschap, ontlading
Ik ben net thuis na het sporten als mijn moeder belt. Ik wil me even afspoelen en lekker in bad, even genieten van de tijd voor mezelf, ik heb nog zeker een half uurtje tot ik Annabel op moet halen, zij vermaakt zich elke donderdagochtend op de peuterspeelzaal. Een telefoontje en de dag neemt een andere wending. Slecht nieuws, een familielid, niet direct maar dichtbij genoeg. Nog maar een paar maanden geleden het nieuws, kanker, we horen het vaak, veel te vaak. Vandaag zijn laatste dag, zo snel kan het gaan. We praten, ik kijk op de klok en zie dat ik Bella moet gaan halen en stap snel weer in mijn autootje. In de gang voor Annabel haar klasje, met mijn zweetlijf in mijn sportkleren, wachtend tot ze door de deur komt denk ik aan de anderen die we de afgelopen jaren zijn verloren. De grote reden waarom ik nu sta waar ik sta, in dit voor mij nieuwe dorp in plaats van mijn vertrouwde oude woonplaats. Er is zoveel gebeurd de afgelopen jaren, er waren zoveel zorgen en verdriet, ik mis de mensen die ons zo dierbaar zijn, zomaar ineens zonder hen verder gaan voelt soms zo oneerlijk en toch is het zo normaal, het is zoals het is. Ik sommeer mezelf niet te gaan huilen wat direct voor tranen zorgt, stom, ik weet dat het zo werkt, ik kan beter tegen mezelf zeggen dat ik niet moet lachen. Ik kan het stoppen maar weet ook dat het me hoofdpijn oplevert als ik mijn emoties tegenhoud, ik laat de tranen even rollen. Een arm om me heen, het aanbod om Annabel mee te nemen, het mooie van het leven in dit dorp. Hoewel het niet nodig is waardeer ik het aanbod enorm. Zodra ik Bella in het vizier heb en zij mij verschijnt bij mij een grote glimlach, mijn mooie kleine meisje, trots met haar zelfgemaakte vaderdagcadeautje, haar kleine vingertje voor haar mond. "Sssssttt", "Niet tegen papa vertellen". Ik zeg dat papa met Pepijn mee is op schoolreis en dat we thuis snel het cadeautje gaan verstoppen. We stappen in de auto, ze krijgt een bananensnoepje en ik besef een beetje trots dat ik er nog niet eentje in mijn mond heb gestopt, ik snoep al weken niet. In de familie app gaat het over mijn nichtje, we wachten het nieuws, haar examenuitslag, gezamenlijk af. Ik zwijg over het verdrietige en besef hoe idioot het leven soms kan zijn, hoeveel er tegelijkertijd kan plaatsvinden voor zoveel verschillende mensen. Een enkele dag, een laatste dag, een verdrietige dag met een zwaar afscheid. Een vrolijke dag voor mijn lieve grote zoon en zijn vader, ik kijk naar de foto die ik ontvang van een moeder van school via de app, mijn knappe echtgenoot in actie en ik ben trots, wat zijn we toch een fijn gezin. Een spannende dag voor mijn nichtje en net zoals ik vanochtend de blijdschap en het enthousiasme deelde vanwege schoolreis voel ik nu de spanning, ik denk aan haar en ben dolbij als ik in de familie app lees dat ze is geslaagd. Op deze rare dag een heel fijn nieuwtje.
Lief nichtje, wij zijn ontzettend trots op je!











Twijfel
Normaliter zou ik deze foto's niet plaatsen, ik maakte ze snel, zonder echt te letten op mijn positie, op de lichtinval, wat er op tafel staat en ik eigenlijk uit beeld zou moeten houden, etc. Ik weet niet wanneer het er in is geslopen dat foto's van een zeker niveau moeten zijn voor ik ze op mijn blog plaats, waarom deze foto's naar mijn mening niet goed genoeg zouden zijn. Ik streef niet naar perfectie, ik ben geen fotograaf, ik hoef niet zo streng te zijn voor mezelf. Ook merk ik dat ik steeds terughoudender ben geworden met het plaatsen van verhaaltjes over het gewone leven, ons gewonde leven, ik vraag me af waarom ik denk dat ik alleen de mooie plaatjes van ons huis kan delen, diy's of blogberichten over producten die ik heb gekocht of gekregen. Het is er denk ik zo ingeslopen. Het voelt zo oppervlakkig allemaal en ik merk dat ik er steeds minder mee heb. Ik weet wel dat ik de fijne reacties mis, de lieve respons op mijn blogberichten. Al ontvang ik deze nog regelmatig via de mail. Er is vaak kritiek, als ik teveel deel over hetzelfde, bijvoorbeeld zoals nu twee keer achter elkaar een bericht met foto's van de kinderen. Ook snap ik niks van de tendens om alles wat mooi, gestyled en 'perfect' is te veroordelen. Jammer. Het leven is niet perfect, van niemand. Daar heb je geen foto's van rommel, rotzooi, vieze was of vuile vaat voor nodig, dat hoor je gewoon te weten, we laten ons veel te veel meeslepen in al het moois dat we vergeten dat het eigenlijk heel oppervlakkig is, dat het niet de norm is, al dat prachtigs en moois. Ik wil graag meer delen over hoe het leven, mijn leven, is. De ups en de downs, gelukkig nog altijd veel meer van het eerste, de normale gang van zaken in dit chaotische, rommelige en vreemde leven van mij. Daar horen net zo goed de mooie foto's van mijn huis bij als ook het persoonlijke. Ik wil weer graag gewoon bloggen zonder erbij na te denken, zonder de druk van meedoen met de rest, gewoon simpel, zoals ik het graag wil. Ik hoop dat je dat kunt waarderen, dit soort van nieuwe begin. Ik twijfel nog steeds of ik niet beter gewoon kan stoppen, ik ga eerst dit proberen.

Naast dat ik deze foto's niet zou plaatsen omdat ik de tafel niet heb leeggehaald, niks heb weggehaald wat ik liever uit beeld heb, of bij elkaar heb geschoven voor een rustiger beeld, heb ik zelfs nog even gedacht dat foto's van een pannenkoeken etende Pepijn niet geheel past in het beeld van tegenwoordig waarbij je eigenlijk alleen maar super gezonde dingen lijkt te mogen eten. Plus, er schoot even door me heen dat ik als luie moeder zou kunnen worden bestempelt, ik heb me er immers makkelijk van afgemaakt met deze pannenkoeken. Die ik niet eens zelf bakte, dat deed Anne-Roel. Ik geloof dat ik gek geworden ben.

P.s. Het is zelfs nog erger, Pepijn at vanmiddag patat met een ijsje op schoolreis en nog een Cornetto na de pannenkoek, gewoon, als toetje.








36 opmerkingen:

  1. Die cornetto maakte het een dag met een gouden randje voor je zoon! Chapeau!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, fijne reactie, dát is nou wat het bloggen zo leuk maakt, dank je!

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven en prachtige foto,s , je zoon heeft een heerlijke dag gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij viel als een blok in slaap met rode wangen en natte haren, het was zijn leukste schoolreisje ooit.. Dank voor de complimenten, waardeer ik enorm.

      Verwijderen
  3. Voor mij is dit je mooiste blog tot nu toe. Vooral omdat het bij mij de laatste tijd precies zo voelt. Waarom ga ik hier in mee. Dat past niet bij mij of mijn leven. Het voelt niet meer als echt. Jouw verhaal voelde voor mij als echt en ik heb ervan genoten.

    Liefs judiths_place

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een fijne reactie, dank je!
      Ook al reageer ik pas maanden later, ik heb even een pauze gehouden, toch wilde ik dit nog even laten weten.
      Ik dub nog steeds, ik merk nu na een tijdje offline te zijn dat ik toch wel erg geniet van het niet online aanwezig zijn, terwijl ik ook best veel te delen heb, het blijft voor mij een dilemma.
      Liefs!

      Verwijderen
  4. Elke moeder doet zijn best haar kind gezond op te voeden...daar doen dit soort dagen niks aan af....we hebben ook wel eens van die dagen....en dan genieten je kinderen vollop.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helemaal mee eens, we willen altijd het beste voor ze en af en toe is er ook best ruimte voor iets minder goeds, liefs!

      Verwijderen
  5. Heerlijk zo'n gewone maar ook weer speciale blog!ga gewoon lekker door hoor!!!en geniet van je kinderen en alles om je heen....en veel sterkte met het verdriet
    Groetjes manuela

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, inmiddels weer op de blog na een tussenpauze, zomervakantie, ik hoop snel weer iets te kunnen gaan delen. Liefs!

      Verwijderen
  6. Heerlijk zo'n gewone maar ook weer speciale blog!ga gewoon lekker door hoor!!!en geniet van je kinderen en alles om je heen....en veel sterkte met het verdriet
    Groetjes manuela

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik lees je blog voor het eerst en vind het een verademing om juist eens níét perfect gestylde foto's (al vind ik ze geweldig!) Tegen te komen! En Blogger gaat per definitie over delen wat je bezig houdt toch? Ik vind de wereld van delen veeeel leuker dan de wereld van de likes en volgers!
    Dus goed besluit lijkt me! Blog over wat je bezig houdt; laat vloeien wat er vloeit, of dat nu tranen, lach of stroop is��

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jeetje, die is raak: Ik vind de wereld van delen veel leuker dan de wereld van likes en volgers. Ik ben het daar zo mee eens, toch is het in dit blogwereldje heel veel van het laatste en dat verpest het voor mij een beetje, helaas. Het wordt zo'n dingetje, het is soms zo gemaakt en daar wil ik eigenlijk niet in mee gaan. Dank je voor je reactie, beetje laat, maar toch, haha..

      Verwijderen
  8. Ik lees je blog voor het eerst en vind het een verademing om juist eens níét perfect gestylde foto's (al vind ik ze geweldig!) Tegen te komen! En Blogger gaat per definitie over delen wat je bezig houdt toch? Ik vind de wereld van delen veeeel leuker dan de wereld van de likes en volgers!
    Dus goed besluit lijkt me! Blog over wat je bezig houdt; laat vloeien wat er vloeit, of dat nu tranen, lach of stroop is��

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik lees je blog voor het eerst en vind het een verademing om juist eens níét perfect gestylde foto's (al vind ik ze geweldig!) Tegen te komen! En Blogger gaat per definitie over delen wat je bezig houdt toch? Ik vind de wereld van delen veeeel leuker dan de wereld van de likes en volgers!
    Dus goed besluit lijkt me! Blog over wat je bezig houdt; laat vloeien wat er vloeit, of dat nu tranen, lach of stroop is��

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heerlijk toch om foto's en dingen van alle dag te posten, that's life zou ik zeggen !!!!
    Begrijp dat het heel naar is als mensen minder leuke reacties geven......vaak zijn ze jaloers en/of zelf echt niet perfect. Mij is altijd geleerd als je niks leuks weet te zeggen, hou dan maar liever je mond !
    Voor mij ben je een toppertje en zo als ik al vaker heb gezegd, hoop ik echt dat je nog tig jaren doorgaat met bloggen..... IK geniet ervan !!
    xxStella

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn toch altijd, je reactie's, echt heel erg leuk om te lezen. Liefs!

      Verwijderen
  11. Dank je wel voor je blog! Heerlijk om te lezen dat niet iedereen woont in een perfect gestyled huis -elk moment van de dag!!!!- met het perfect strak afgetrainde paleo-gezin. Ik lees en kijk graag naar je blogs, maar deze is echt heel mooi. Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, heel erg graag gedaan, erg leuk om te lezen dat je graag naar mijn blogs kijkt, fijne reactie, dank je!
      Ik ben trouwens wel drie keer in de week in de sportschool, helaas geen afgetraind lijf, haha..
      Liefs!

      Verwijderen
  12. Ik houd van eerlijk en kwetsbaar; dat 'voelde' ik bij jou altijd al maar nu nog meer!
    Volg je hart en doe waar je blij van wordt, van 'geforceerd doen' wordt niemand blij ��
    Niet stoppen hoor!!
    Liefs, Gerdine

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heerlijk Blog dit. Ik weet nog dat ik in de baby-tijd van mijn kinderen een mapje foto's aanmaakte van afgedrukte foto's die het "niet haalden". Raar haar, scheve foto geen fijne achtergrond etc. Ga zo maar door. Laatst vond ik het mapje terug, en echt; het zijn de mooiste foto's die ik heb. Zo was ons leven écht. Ik snap nu werkelijk niet dat ik die foto's toen apart moest houden van mezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, zijn dat eigenlijk juist niet de leukste, de net niet foto's? Ik baal zo dat ik ineens zoveel ben gaan geven om het perfecte, ik hoop dat ik dit weer wat van me af kan schudden, ik wil meer van het normale en misschien ook juist scheve en rare.
      Fijn, je reactie, dank je! Liefs!

      Verwijderen
  14. Echt, kritiek??

    Ik geniet enorm van je persoonlijke verhalen. Vooral zou houden. Meestal lukt het je me te ontroeren, een fijn gevoel.

    Ja, ik geniet ook van je gestylde foto's, en ik denk huh als ze dat niet zijn. En ik lees hier óók wel juist voor die oogstrelende foto's. Ik denk dat dat huh komt doordat je normaal de lat zo hoog legt dat een mens bijna gaat geloven dat het er altijd zo uitziet bij jou?!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt, kritiek, het is te perfect, niet echt, te gemaakt, etc. En juist ik wil zo graag laten zien hoe het echt is bij ons, in verhaal en tekst, mét mooie foto's. Ik maak nou eenmaal niet graag foto's van een bult vieze was ;-)
      Fijn je te kunnen ontroeren, lief dat je dit laat weten. Liefs!

      Verwijderen
  15. Echt, kritiek??

    Ik geniet enorm van je persoonlijke verhalen. Vooral zou houden. Meestal lukt het je me te ontroeren, een fijn gevoel.

    Ja, ik geniet ook van je gestylde foto's, en ik denk huh als ze dat niet zijn. En ik lees hier óók wel juist voor die oogstrelende foto's. Ik denk dat dat huh komt doordat je normaal de lat zo hoog legt dat een mens bijna gaat geloven dat het er altijd zo uitziet bij jou?!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik snap je helemaal hoor! Geniet onwijs van alle soorten berichten die je plaatst, dus hoop dat je er een nieuwe balans in vindt!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Let niet op kritiek! Beste stuurlui staan aan wal ! Het is jouw blog en jouw leven! mensen hoeven jouw toch niet te volgen als jouw blog niet leuk vinden! Mijn huis moet je nu ook even niet zien, die is ook nu ontploft. Ga door met bloggen en laat je niet ontmoedigen Fijne dag, Miranda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vind ik ook, volg me gewoon niet als je er toch niets aan vindt. Mensen zijn soms ingewikkeld, maar ik ga gewoon lekker door en doe mijn ding. Liefs!

      Verwijderen
  18. kritiek, onmin, afgunst, voor mij redenen dat ik ben gestopt met bloggen. en ik heb het geen seconde gemist.
    Laat je leiden door je gevoel en als je gevoel zegt dat dit het is, is dit het. punt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is een hele nare kant van iets wat ik zo leuk vind om te doen, er komt heel veel bij kijken wat niet zo fraai is en dat blijf ik jammer vinden. Niet alleen kritiek, ook veel andere dingen, toch heb ik nog zoveel te delen dat het zonde is om nu te stoppen. Maar ik ben het zeer zeker met je eens, als mijn gevoel zegt dat dit het is hou ik ook gewoon op. Liefs!

      Verwijderen
  19. Dat perfecte is, zoals je zegt, oppervlakkig en laat eigenlijk niets zien.
    Jij geeft met deze mooie foto's een kijkje in het echte leven zoals iedereen dat leidt, waardoor je blog (voor mij)heel herkenbaar wordt.
    En de stukjes die je schrijft raken mij en geven mij het gevoel dat je een warm persoon bent met oog voor alle mooie en minder mooie dingen in het leven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gosh, dit zijn wel hele fijne woorden en mooie complimenten, wat lief! Dank je, doet me goed. Liefs!

      Verwijderen
  20. Lekker doen waar je blij van word! Goed dat je je eigen weg volgt...groetjes Daan

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Ik pak het gewoon weer op na een zomerbreak, op mijn manier. Liefs!

      Verwijderen

Love to hear from you!