woensdag 4 mei 2016

★ School holiday, spend a lot of time in bed the first week. Meivakantie met in de hoofdrol in de eerste week, het bed..


Annabel met een paard pal voor haar vaders hoofd 



De eerste vakantieweek zit er al weer op en de eerste helft van de tweede week vloog net zo snel voorbij dus ook die dagen liggen alweer achter ons. En wat waren we er aan toe! Vooral de kinderen, er loopt hier een klein meisje rond dat glundert van gelukzaligheid, ze geniet zo van de aanwezigheid van haar grote broer, ze plakt aan hem als zijn schaduw en wijkt geen moment van zijn zijde. En hij, verrassend genoeg, hij geniet net zo van haar, al zal hij dat nooit toegeven. Met nu en dan een schreeuw en een traan, gevolgd door een keihard "Mamaaaaaaa!!!" en wijzende vingers: "Zij deed het!", "Niet, hij!", "Ik deed niks", "Welles!", "Nietes!". 


Uitslapen, bij elkaar in bed, in ons bed, verwikkeld in een quilt met kussens en een deken op de grond, ze brachten de eerste week vooral liggend door. Ze brengen de meeste tijd buiten door, zo ook de eerste vakantieweek maar als ze dan binnen waren trof ik ze vooral veel in bed aan. Ze hebben vrijwel niets nodig, speelgoed ligt hier opgeslagen in de garage, in curver bakken, ze vragen er zelden om. Alleen in hun eigen kamers staat spul waar ze regelmatig mee spelen, voor Pepijn zijn dat Lego en zijn boeken, voor Annabel zijn dat nu nog voornamelijk wat knuffels en auto's van haar broer en zijn speelkeukentje. Ze hebben elkaar en hun fantasieën, ze hebben het hele huis als speelruimte en mogen hun gang gaan zolang ze maar niets stuk maken, liever niet. 








Spelletjes doen op de Ipad, of een film kijken op de telefoon, ook dat mocht en gebeurde voornamelijk in bed. Op je beurt wachten is niet altijd makkelijk maar als je net doet alsof je ook aan het racen bent gaat de tijd sneller voorbij en ben je zomaar weer aan de beurt. Of je kijkt mee met je grote broer en geeft aanwijzingen, natuurlijk weet je het beter als je zelf niet met je handen aan het 'stuur' zit, alles lijkt vaak zoveel makkelijker als je alleen meekijkt en zelf niets hoeft te doen. Dat omschrijft deze meivakantie nog het beste, meekijken zonder zelf iets te doen. Voor mij althans, ik kijk, aanschouw en geniet, eigenlijk kijk ik niet eens zoveel, veel liever laat ik ze gewoon hun gang gaan. Ik plant af en toe wat eten en drinken voor hun neusjes, val bij als de een de ander wat duidelijk wil maken maar niet weet hoe (oftewel grijp in als ze naar elkaar schreeuwen hoezeer de ander toch een rotkind is dat nooit wil luisteren) en doe verder niet veel meer, het is tenslotte vakantie. 


De foto's zijn niet allemaal van deze weken, zoals je kunt zien is hier op de foto's het stukje wand achter ons bed nog niet geel, in werkelijkheid heeft Anne-Roel dit onlangs al geschilderd. Ik gebruik regelmatig foto's van weken geleden, of zelfs maanden, een enkele keer jaren, dit omdat mijn camera niet vast zit aan mijn lijf. Ik wil niet altijd verstoren wat zij aan het doen zijn, ze zijn beide niet zo dol op mij met camera, helaas zit er geen geluiddemper op dus zal mijn camera mij altijd verraden als ik een foto maak. Daarbij wil ik het niet stiekem doen, zij mogen bepalen of ik foto's mag maken of niet. De meest mooie momenten zijn mij zo dierbaar, die wil ik niet verstoren, die zullen nooit op de foto komen omdat ik er simpelweg van wil genieten, op gaan in het moment en niet toeschouwen door een lens. 









Papa is niet vrij, de enige teleurstelling waar Bella zich ook snel weer overheen zette. Hij blijft haar favoriet maar met Pep als goede tweede en mij als vertrouwde vanzelfsprekendheid komt ze de dagen prima door. Twee weken. Twee hele weken. Ik wist het niet, ik ben geen agenda of kalender moeder, ik hou niets bij en noteer niets. Pepijn verteld me wanneer de vakantie is, in de week ervoor verteld hij me dat het twee weken zijn. Ik kijk op de lijst die ik aan het begin van het jaar op de deur plakte en zie dat er weliswaar maar een vakantieweek staat gepland maar zie ook dat dit niet de lijst van Pepijn zijn school is maar van de peuterspeelzaal van Annabel. Toch heeft ook zij twee weken vrij, wij werden door middel van een briefje verwittigd en ik plakte dat briefje bij de eerste op de deur. En zo ontdekte ik toch nog op tijd dat we twee weken de klok kunnen negeren. 









Terwijl het in huis een bende is, de stapel was steeds hoger wordt, de witte vloer nodig moet worden gedweild trekken wij ons daar niets van aan. De boel de boel laten is zo fijn, de enige keren dat ik het vervloek is als ik met mijn blote voet op een Lego steentje sta, of ik me kapot schrik van een ballon die knapt. Gelukkig ben ik getrouwd met een man die er net zo over denkt, die net als ik alles lekker kan negeren en bovenal verwacht dat we lol hebben en genieten van deze vrije vakantiedagen. We hebben de ruimte, kunnen zo iets opzij schuiven als we willen en als we toch in de tuin zitten zien we al helemaal niet wat er binnen allemaal moet gebeuren.


Een quilt op de grond met aan elk uiteinde een kind, languit, of ik ze wil omrollen. Helemaal opgerold in het quilt met daarover een deken, twee kussens, een grote auto ballon en een speelgoed truck, voor haar. Een uur lol. Kijk ook even naar de reflectie in de spiegels, fantastisch toch? Een saaie vlakke wand krijgt zo ineens een hele extra dimensie, diepte, meer kleur, het vergroot de ruimte en zorgt voor extra lichtinval (ik blijf toch interieurstylist, ook in een persoonlijk blogbericht toch even snel dit ertussendoor). Ik denk dat je aan Annabel haar blije hoofdje wel kunt zien hoeveel lol ze samen hebben. Zij (meervoud, zij allebei, niet alleen zij als in dat meisje) blij, ik blij.











Tijd voor jezelf, niet alleen voor ons heel belangrijk, zeker ook voor de kinderen. Zij worden zomaar tot elkaar veroordeeld, er komt ineens een zusje bij terwijl jouw leventje prima was en je er misschien helemaal niet op zat te wachten dat er iets aan verandert. Hij is graag alleen, zij kan zich prima alleen vermaken, dat moet ook, ik heb mijn best gedaan ze te leren dat het samenzijn met jezelf net zo fijn kan zijn. Doen wat je wilt, even geen rekening houden met de ander, lekker je gang gaan zonder op je beurt te wachten, je hoeft niets te delen maar mag het even helemaal voor jezelf houden. Lezen in ons grote bed, hardop, hij weet nog niet dat het ook anders kan, Stijn de uitvinder, zijn favoriete boek. Ik las het vorig jaar nog voor, driemaal, nu leest hij zelf. De tijd vliegt voorbij, ze ontwikkelen zich in razend tempo, groeien en leren, elke dag. Deze vakantie staat voor ons de tijd even stil.. 







En uiteraard ben je flink pissig als er een einde komt aan 
een perfecte dag omdat jouw ouders vinden dat het bedtijd is




9 opmerkingen:

  1. Prachtige foto's! :) Heerlijk zo'n vakantie. Ondanks dat ik 2 dagen op de BSO heb gewerkt voelde het toch als vakantie. Volgende week begint het allemaal weer helemaal voor mij, 2 middagen BSO en 2 dagen op school werken. Gelukkig is Mila bij onze ouders en op het KDV in goede handen :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel!
      Oh, dan begint er weer een hele nieuwe fase voor jullie, dat zal vast even wennen zijn maar gelukkig is ze in goede handen, dat is een fijn gevoel. En bij thuiskomst weer lekker knuffelen samen, heerlijk!
      Liefs!

      Verwijderen
  2. Het blijft zo leuk om te lezen, de verhalen over jullie kids én daarbij ook nog eens heel leuke foto's !!
    Lieve groet en geniet nog even van de meivakantie ;)
    Stella

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet iedereen vindt dat, ik krijg weleens commentaar dat dit soort dingen niet hoort op een interieurblog, dat mag natuurlijk, ik snap dat de meningen niet allemaal hetzelfde zijn. Des te leuker om dan ook een fijn compliment te mogen lezen, dat blijven toch de leukste reacties, dank je!
      Liefs!

      Verwijderen
  3. weer zon leuk verhaal over jou je kids en altijd leuke plaatsjes, zo gewoon maar toch zo bijzonder, heerlijk he die meivakantie gewoon genieten en alles laten gaan voor zover dat mogelijk is natuurlijk. !!! Doet me denken toen mijn kids nog zo jong waren nu al volwassenen en 1 puber van 15. Die nog steeds graag zomers in het tuinhuisje slaapt waar matras en al mee naar toe gaan, ik kan daar ook zo van genieten als die tijd dan weer aan komt ! Bedankt weer voor je leuke blog, ga zo door ! Groetjes, MAjella HArtong uit Hoogland

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn, je reactie, ik blijf zelf de persoonlijke stukjes het leukst vinden om te schrijven, ik hoop dat ik het in balans kan houden en zo voor iedereen iets te bieden heb. Dat klinkt als iets wat ik ook nog zou doen, met matras en al het zomerhuisje in, heerlijk. Het was een fijne vakantie, twee weken was net genoeg, aan het einde hadden ze elkaar ook wel weer lang genoeg gezien ;-)
      Liefs!

      Verwijderen
  4. Ik vind juist jouw persoonlijke foto's zo fijn. Voel de rust tussen de regels door...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is fijn om te lezen, mijn moeder verbaasd zich elke keer weer over de rust die hier in huis heerst, ze bood ons al €300,- om hier een weekje door te brengen, uit het niets. Ik zei dat ze hier gratis een weekje mocht verblijven als wij op vakantie zijn maar ze bedoelde dat wij dan ook thuis waren. Ik weet alleen dat zij die rust misschien slechts een dag zal weten te waarderen, daarna zal ze niet weten wat ze ermee moet en er alleen maar onrustig van worden. Het is niet voor iedereen maar wij vinden het leven fijn zo. Liefs!

      Verwijderen

Love to hear from you!