donderdag 28 januari 2016

★ Paint it blue #DIY lampshade, lampenkap verven








Zoals altijd was ik niet op zoek, ik vind, ik zoek nooit, ik loop ergens tegenaan en neem mee. Mijn huis staat vol spullen die ik per toeval heb gevonden, dingen die ik met voorbedachte rade heb gekocht zoals design en dingen die ik heb gekregen. Ik ga nooit op zoek naar iets, er is geen plan, ik vind het ook ontzettend lastig als ik naast de vraag naar interieur- en of kleuradvies ook het verzoek krijg om net zoiets te vinden als ik in huis heb. Vaak gaat het om iets waar ik per toeval op stuitte, iets wat ik niet nog een keer zal treffen, het heeft helemaal geen zin om daarnaar op zoek te gaan, zo werkt het niet, zo werk ik niet. 









Mijn oog viel direct op de lampenkap, in de kringloopwinkel zie ik in een oogopslag wat voor mij de moeite waard is, ik kijk naar de prijs, gelukkig volg ik geen trends, de kringloopwinkels weten tegenwoordig heel goed waar ze flink wat voor kunnen vragen omdat het op dat moment in trek is, ik laat dat links liggen en kijk juist naar datgene wat vaak blijft liggen, of zoals in het geval van deze lampenkap, blijft hangen. Als ik vraag of iemand de lampenkap voor mij van het plafond kan halen zie ik de mij bekende blik, ze zien mij, de lampenkap en kunnen dat niet met elkaar rijmen. Ik geniet van dit pareltje, deze gaat met mij mee naar huis. De vorm, het formaat, ik vind het de perfecte lampenkap, de kleur en het dessin zie ik niet eens meer. 

Ik hou van een statement, iets opvallends, dat waar je oog direct op valt in een ruimte, voor mij hoort dat in een ruimte, liefst in elke ruimte van het huis maar dat lukt me niet altijd. Ik ga vaak met mijn moeder naar de kringloopwinkel, zij gijzelt mij als het ware, ik ontkom er niet aan. Niet altijd even plezierig, vooral als mijn oma zich bij ons voegt. Vier ogen gericht op mij, verwachtingsvol, dwingend. "Jij moet maar zeggen of het iets is". Niet dat ze daar naar luisteren. "Vind je het niet enig?", " Nee", vaak vind ik wat ze uitzoeken allesbehalve enig. Waarna ze mij negeren en hun heil bij elkaar zoeken, "Dit is toch leuk?", "Suus zegt van niet", "Zal ik het dan maar gewoon doen?". Op de terugweg de twijfel, eigenlijk is er geen plek voor, het is ook niet heel bijzonder, "Had ik het toch moeten laten staan?". Het verdwijnt al snel naar zolder om een tijdje later weer in de kringloopwinkel te belanden. Het mij zo onbekende kopen-omdat-we-iets-willen-kopen euvel, " We zijn er nu toch". 




Voor




Na




Een interieur moet groeien, gaandeweg ontstaat er iets, de basis bedenk ik vooraf, vloeren, wanden, kleur, materiaal, de basis moet goed zijn. De grootste reden waarom ik nog niet gehoor heb gegeven aan de tig verzoeken voor een fotoreportage van ons huis is toch wel dat ik nu pas bezig ben er mijn eigen stempel op te drukken door de persoonlijke spullen die ik met de jaren verzamelde, Ik heb geen haast, ik forceer niks en geniet van het proces, ik weet dat ik ineens een ingeving kan krijgen, dan schiet me te binnen dat ik nog ergens iets heb liggen waar ik wel wat mee kan. Zo ook met de lampenkap, "Wat ga je ermee doen", mijn moeder vindt het nog altijd vreemd dat ik iets koop waar ik op dat moment nog niets mee doe, ze zal nog wel een tiental keer vragen wat ik er nou mee ga doen, jarenlang, verontwaardigd. 











De koperen kroonluchter (op foto voor) kreeg ik eens van mijn oma, zij kocht het op een markt, poetste het tot ze zichzelf er in zag en vroeg vervolgens of ik het wilde hebben omdat ze niet wist wat ze ermee moest. Zij is niet zoals ik, ze is zoals mijn moeder, of eigenlijk is mijn moeder net zoals mijn oma, spullen moeten direct een plek krijgen en liefst ook een functie, anders worden ze onrustig en ligt het ze in de weg. Ik heb graag spullen opgeslagen, een soort van archief waaruit ik kan putten zodra ik weer een idee heb. Zodat ik niet op zoek hoef te gaan naar de spullen om mijn idee tot uitwerking te brengen maar direct aan de slag kan zodra ik inspiratie heb. Zoals verlichting in de serre, naast de spots in het plafond, iets hangend, iets opvallends, iets precies zoals de grote lampenkap, jaren geleden gekocht in de kringloopwinkel. 

Ik wist wel al direct dat ik de lampenkap zou gaan combineren met een kroonluchter, zo is het weer net even anders, niet zoals bij anderen, precies zoals ik het wil. Ik was dan ook blij dat dit paste. Daarbij was ik van plan de lampenkap te gaan verven, om het geheel dekkend te krijgen bracht ik meerdere lagen verf aan, waardoor de kap veel minder licht door laat. Nog een reden om de kroonluchter er in te hangen, de vijf armen met lampjes geven meer licht dan een enkel peertje. Om deze te kunnen verven hing ik de kroonluchter aan een bezem, deze legde ik met een uiteinde op onze strijkplank en het andere in een kast, zo kon ik goed alle kanten bekijken en kon ik overal met mijn kwast en penseel bij, ik bracht twee lagen aan op de kroonluchter. De lampenkap verfde ik enkel met de kwast, ik bracht drie lagen aan, voorzichtig, ik streek zacht over de buitenkant van de lampenkap, er mag geen verf doordrukken op de stof aan de binnenzijde, dan krijg je vlekken die zichtbaar zullen zijn zodra je het licht aan doet. 













De kleur is opvallend, toch heel passend in het geheel. Ik koos voor deze blauwtint, 'New England', uiteraard van Painting the Past. Een beetje koninklijk, de meest gehoorde opmerking tot nu toe. Ik gebruikte de kleur eerst in Pepijn zijn kamer waar het een hele andere uitstraling heeft, zoals dat gaat met kleur, onderhevig aan licht en zijn omgeving. Ik verfde ook de bloempot van de medinilla magnifica flamenco, een van mijn lievelingsplanten, alleen om de naam al, naast natuurlijk de prachtige roze bloemen in combinatie met het groen van de bladeren. Deze is me erg dierbaar, gekregen van tante Marie, een dik jaar geleden. Nog nooit bleef een plant zo lang in leven bij mij, ik verplaatste de medinilla nogal eens, niet elke plek is geschikt, soms zag ze er slecht uit waarop ik snel een ander plekje voor haar zocht, ze deed het met name goed in de hal, waarover ik eerder een blogpost schreef. Hopelijk bevalt dit nieuwe plekje haar ook. 

Eenmaal met de kwast in mijn hand ben ik moeilijk te stoppen, ik vind het lichtelijk verslavend. Ik koos deze tint blauw omdat het prachtig staat in combinatie met de koper kleurige ruffels aan de onderste rand van de lampenkap en ik nog een accentkleur wilde toevoegen in deze ruimte. Omdat de kroonluchter normaliter op een lichtbron aan het plafond wordt bevestigd en we deze niet hebben in de serre koos ik een koperkleurig strijksnoer met een zwarte stekker, deze bevestigde Anne-Roel aan het kroonsteentje, zo kan de lamp gewoon in een stopcontact. Het strijkijzersnoer is van snoerboer, zij hebben een groot aanbod in de meest uiteenlopende kleuren, er is altijd wel iets naar jouw smaak te vinden. In dit geval is de kleur van het snoer precies hetzelfde als de ruffels van de lampenkap, zo is het net alsof dit altijd al zo was. 











4 opmerkingen:

  1. Prachtig geheel zo, en zo mooi om te zien hoe jij kleur gebruikt in huis. Volgens mij ben je te perfectionistisch wat je huis betreft voor een binnenkijker, het is al uniek genoeg!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee echt niet, ik vind juist dat het niet perfect hoeft, het mag best rommelig maar er is zoveel wat je niet ziet, wat ik niet laat zien, waar nog veel werk in zit. We hebben bijvoorbeeld nog steeds de kinderkamers en onze slaapkamer niet af, er zijn wanden nog helemaal kaal, zonder behang of een verflaag. We hebben geen haast, ik heb geen zin om er vaart achter te zetten vanwege de vraag naar een binnenkijker, ik vind het veel te leuk op deze manier, steeds iets nieuws proberen, spelen met kleur, behang, etc. Maar als ik het doe wil ik wel alles laten zien, de werk-/knustelkamer met het zelfgemaakte bureau waar we ook nog een deel moeten aanpakken, deuren moeten geverfd, sommige deuren moeten worden vervangen, een van de badkamers is nog niet helemaal klaar, dat zijn net teveel dingen om uit beeld te houden..

      Verwijderen
  2. Wat beschrijf je dat toch weer mooi, subtiel maar niet te missen, het verschil tussen jullie.

    Verrassende move ook, dit!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb eind vorig jaar een oude lamp van mijn buurvrouw 'geërfd". Ongeveer zo'n lampenkap als deze van jou maar dan op een voet. Ik heb zelf er een kroonluchter in gehangen en hij hangt nu boven mijn tafel. Ik heb 'm in de goudkleurige bruine kleur gehouden...en ik vind 'm geweldig!! Leuk om te zien dat jij er nog een kleur aan gegeven hebt!! Ik houd er ook zo van!!

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!