donderdag 10 december 2015

★ Pakjesavond with christmasdecorations


Vorig jaar kerst in de serre



Terwijl ik niet moet toegeven en weet dat het een slecht idee is zeg ik vorige week donderdag toch dat Pepijn zijn bodywarmer aan kan trekken, we gaan, op naar de kerstmarkt van Intratuin omdat wij zover ik weet niks in de buurt hebben wat daar een beetje aan kan tippen. Pepijn is moe, het hele Sinterklaas gebeuren is naast leuk tevens vreselijk uitputtend, de spanning, schoentjes opzetten waardoor ze van opwinding zomaar twee uur later nog wakker in bed liggen en veel te vroeg de volgende ochtend naar beneden snellen, fantastisch, gezellig, fijn maar wat vreet het een berg energie, ik zie ze bleker worden met steeds groter wordende donkere kringen rond de ogen en ik kan er zo weinig aan doen.

Het is altijd weer de afweging, doen wat het meest verstandig is, wat vaak betekent dat doen wat het leukst is afvalt, of de teugels laten vieren en meegaan met de flow van deze veel te drukke periode en denken f*ck it, let's go. Ik wil graag dat laatste, altijd, net zo graag als de kinderen dat willen, dat vergeten ze weleens, ook al ben ik de volwassene, ik houd nog net zoveel van plezier hebben als zij, we gaan gewoon door met al het leuks en zien het wel, lang leve de lol. Zo vervelend dat ik altijd weer de verstandigste moet zijn. "Van jou mag nooit iets!", "Je bent de strengste moeder van de hele wereld", "Je weet het altijd weer te verpesten!", als ik heel eerlijk ben had ik nooit verwacht deze woorden uit de mond van mijn zoon te horen, hij vindt mij duidelijk niet half zo'n leuke moeder als ik mijzelf vind (ja, dat zei ik echt over mezelf, als ik het tenslotte niet doe...). 

Met lichte tegenzin stap ik donderdagmiddag uit mijn mintgroene huis in mijn mintgroene bolide vriendinnetje met naast mij een blije zoon, zo zie ik hem het liefst, ik houd zo vreselijk veel van hem en ik vertrek met een knagend gevoel in mijn binnenste en het stemmetje wat toch nog even zegt dat ik de verkeerde keuze maak. We rijden en zijn stil, hij en ik houden allebei zo van de stilte, het samenzijn zonder woorden, met zoveel gevoel, de radio aan, ik doe mijn best om me in te houden omdat ik weet dat hij het zo vreselijk vindt als ik ga meebléren, ik doe alles om de stilte tussen ons niet te verbreken omdat ik zo goed weet dat hij juist dan volop geniet. Mijn handen af en toe door zijn haren, een hele lichte aanraking, mijn vingers in zijn nek waardoor hij heel eventjes de kriebels krijgt en er een zo liefdevol "Mam.." klinkt terwijl hij glimlachend en licht rillend zijn schouders optrekt, waarna ik mijn tranen bedwing, zoveel geluk, ik bof en vraag me weer eens af waaraan ik dit toch allemaal heb verdiend.






In pyjama urenlang spelen met je nieuwe speelgoed



Een medewerker van Intratuin zegt vrolijk "Hoi" tegen Pepijn, "Dat is de meneer die de vorige keer tegen me zei dat ik hier altijd mag komen werken als ik dat wil". Ik kijk verbaasd, ik vergeet weleens dat hij nog een leven heeft buiten mij om en hij verteld dat hij het weekend toen hij uit logeren was samen met oma Appie, mijn oma, en oma Anneke, mijn moeder, ook Intratuin bezocht en in gesprek raakte met deze meneer die onder de indruk was van hoeveel hij wist en hem kennelijk direct maar een baantje aanbood. "Ik zou best wel willen werken, misschien leer ik dan nog eens wat". Zijn frustratie van het gevoel te hebben niks te leren komt weer even boven, het gaat hem allemaal niet snel genoeg. Inmiddels sta ik verrukt voor een gouden poedel, ik koop een teckel, een gouden teckel, deze is kleiner en zal op iets minder weerstand stuiten als ik thuis kom. Ik merk de vermoeidheid bij Pepijn en besluit, onder het mom van op tijd thuis zijn voor het avondeten dat we naar huis gaan. Pepijn koopt van zijn zakgeld een paar gouden blaadjes en een kleine notenkraker, voor in zijn kerstboom die we nog niet hebben.



Restanten van pakjesavond samen met de eerste kerstversiering



Op de terugweg is hij stilletjes, anders stilletjes, zorgelijk stilletjes. De ontspannen jongen van de heenreis is helaas verdwenen en ik word een beetje boos op mezelf, ik wist het. Eenmaal onderweg stop ik langs de kant van de weg, we zijn bijna thuis maar hij is bang dat hij het niet haalt. Thuis eet hij een klein beetje en zegt nog steeds misselijk en moe te zijn. Nog voor bedtijd stop ik hem in, ik lees nog even uit het boek 'misschien wel echt gebeurd' van Annie M.G. Smidt, een verhaaltje dit keer in plaats van twee en hij is zo vertrokken. S'nachts tref ik hem in de badkamer, boven de wc, alles komt er uit. De volgende ochtend meld ik hem ziek, hij heeft maar een ochtendje school en daarna weekend maar ik laat hem liever liggen, hij komt pas tegen elven uit bed. Ik schrijf een briefje in een vreemd handschrift, rol het op en doe er een lintje om. Aan het einde van de middag gooi ik het briefje op de deurmat, ik klop heel hard op de voordeur en stap de wc in. Het duurt even, hij kan lezen maar nog niet zo snel als ik, ik hoor hem denken door de wc deur. "Ze komen vandaag al!", hoor ik hem luid zeggen, "Ze hebben het morgen zo druk en komen dus vandaag al!", "Het is vandaag pakjesavond!". Gisteren nog op zoek naar een baantje, vandaag gelooft hij nog fijn in Sinterklaas.







9 opmerkingen:

  1. Geweldig geschreven weer ....wat ben je toch een leuke moeder......en wat naar de spanning dat ie daar zo ziek van is....liefs van mij x❤️

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat lief dat je me een leuke moeder noemt, fijn.. Liefs!

      Verwijderen
  2. Ah,heerlijk leesvoer, mooi verhaal, lieve grote kleine jongen (en mama).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah,heerlijk leesvoer, mooi verhaal, lieve grote kleine jongen (en mama).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat fijn, als je weet wat je kindjes nodig hebben! Wij namem
    De woensdag voor Sinterklaas even een snipperdagje, samen in huis rommelen, in je pyjama pepernoten bakken. En 1 keer per jaar mag je daar best een ochtendje school voor missen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Soms is een snipperdagje net wat ze nodig hebben, helemaal mee ens dat mag best. Liefs!

      Verwijderen

Love to hear from you!