maandag 28 december 2015

★ Christmas 2015 -with family







Kerstavond bracht ik voornamelijk door bovenop de eettafel, ik gebruikte ook voor de decoratie boven de tafel takken van de boom uit eigen tuin, waarvoor dank, grote boom, ik ben u zeer erkentelijk. Deze bevestigde ik met dun groen gekleurd ijzerdraad aan de snoeren van de drie koperkleurige lampen boven de eettafel, Pepijn en Anne-Roel namen nog wat versieringen mee die ze voor de helft van de prijs kochten tijdens het boodschappen doen, deze hing ik aan de takken, ik vind het zo leuk dat mijn mannen net als ik zo houden van het mooi maken van ons huis. Eigenlijk vond ik daarmee de versiering wel genoeg, ik bewaarde nog enkele losse takken om op tafel te leggen, tussen de schalen met eten, samen met verschillende kaarsenhouders.














Eerste kerstdag vierden wij net als vorig jaar met familie bij ons thuis, een gedeelte van de familie van mijn kant, mijn ouders en zusje, oom, tante, nichtje, neefje en mijn oma. Met zijn twaalven rond onze drie meter lange eettafel past precies, ik verzamelde wat stoelen en krukken en plantte Annabel nog een keertje in haar kinderstoel waarin zij eigenlijk niet meer zit tegenwoordig, ook zij heeft inmiddels een eigen kruk, net als Pepijn. Deze kerst moest ze het er nog even mee doen. Ik noteer bij deze alvast dat wij volgend jaar een extra stoel aan tafel nodig hebben.


Ik gebruikte gordijnen als tafelkleed, dat doe ik eigenlijk altijd, ik gebruik al jaren de kanten gordijnen als tafelkleed, dit jaar zag ik het her en der voorbij komen waardoor ik bijna geneigd was het niet te gebruiken maar besloot dat het ook een beetje onzin is om het om die reden niet te doen. Het is de vloek van Instagram, dat verpest heel veel voor me, zolang ik niet weet dat anderen hetzelfde doen is er niets aan de hand, zodra ik iets veel voorbij zie komen is de lol er voor mij af. Nu er zoveel meer bloggers bijkomen en er al heel veel bloggers hun gedekte tafel hebben laten zien heb ik wel besloten dit niet ook te doen dit jaar, vorig jaar deelde ik dit nog wel, dit jaar te zien in het Duitse i like Blogs x-mas do it yourself magazine. Ik legde eerst linnen gordijnen op tafel, daarop de kanten gordijnen, eigenlijk was ik van plan hier nog iets bijzonders van te maken, er goud gekleurd garen doorheen rijgen maar vanwege tijdgebrek koos ik voor makkelijk. Door de linnen gordijnen onder de kanten te leggen kreeg het toch een andere sfeer, ik voeg vaker net even iets anders toe om af te wisselen, zoals ik eerder bijvoorbeeld al eens deed in de tuin.










Doorkijkje vanaf de gang



Doorkijkje naar de werk-/knutselkamer/studioruimte



De beste ideeën komen altijd als laatste in me op, eigenlijk moet ik direct na kerst die ideeën uitvoeren, alvast voor volgend jaar, dan zit de sfeer er nog in zonder de tijdsdruk. Niet dat ik dit van plan ben, ik ben er nu ook wel weer klaar mee. Ik neem mezelf ieder jaar weer voor eerder te beginnen met de voorbereidingen wat elk jaar weer mislukt, het is toch altijd een vreemde tijd, met vlak ervoor de Sinterklaas drukte, ik pleit voor pensioen voor de beste man, ik heb er niks mee, ik leg veel liever een bult cadeautjes onder de kerstboom, fijn aftellen tot de kerstdagen, helaas overheerst de Sint waardoor we pas wanneer pakjesavond achter de rug is de aandacht hebben voor kerst. Ik wacht gewoon geduldig af tot geen van onze kinderen nog geloofd in het Sinterklaas verhaal en we dit lekker kunnen overslaan.




Tweede kerstdag bij familie thuis, in een beeldschoon droompand




Op de achtergrond Pepijn in de prachtige industriële keuken




Anne-Roel die net als ik elke keer weer verliefd is op dit huis





Tweede kerstdag met familie in het huis waarvan mijn hart elke keer weer een sprongetje maakt, de grote hal met al dat marmer, hoge massief houten deuren, met aan het einde de industriële leefkeuken, een pand wat zo prachtig in ere is hersteld, met authentieke kleuren, zo sfeervol en beeldschoon, waar je zelfs in de wc je ogen uitkijkt met blauw witte tegels en de perfecte diepblauwe kleur op de wanden. Het is niet mijn huis, ik zou met liefde meer met je willen delen maar het voelt niet goed om meer te laten zien dan het kleine stukje wat ik hier deel, Annabel in de grote hal, ik mocht niets met haar haren doen, "Moet los", zei ze, ik was al blij dat ze de jurk goedkeurde en het roze strikje..













Beide kerstdagen brachten wij door met familie, Pepijn en Annabel kunnen hun lol niet op, zij genieten van de aandacht, spelletjes spelen, wandelen en in mindere mate van het eten, het zijn prima eters, toch slaat de vermoeidheid toe en gaat er niet zoveel meer in. Annabel besloot aan het einde van eerste kerstdag nadat we iedereen uitzwaaiden dat ze graag nog iets wilde eten waardoor ze alleen aan de grote lege tafel zat, tweede kerstdag reden we naar huis met op de achterbank ruziënde en zeurende kinderen, het blijft vreemd dat ik mijn kinderen moet zeggen dat ze elkaar geen pijn mogen doen, het lijkt tenslotte zo'n vanzelfsprekendheid. Na het tandenpoetsen brengt Anne-Roel Pepijn naar bed, Annabel vraagt of ze nog even in mijn armen mag blijven liggen waarna zij vrijwel direct in slaap valt, ik besluit nog even te blijven liggen op de mintgroene bank in de serre, kijkend naar haar kleine ontspannen gezichtje en luisterend naar haar ademhaling. Als ik haar in bed leg zegt ze zachtjes ' fijne dag mama' en ik plant een kus op haar wangetje. Twee fijne dagen, het waren twee hele fijne dagen.




4 opmerkingen:

  1. Klinkt inderdaad als hele fijne dagen.
    Het ziet er prachtig uit allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klinkt als een prachtig kerstverhaal, met heerlijke foto's. Dank, lieve Susanne, ook voor al je opmerkingen dit jaar. Ik wens jou ook een prachtig 2016 toe. X

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!