donderdag 16 juli 2015

★ Nog één nachtje slapen...





"17 juli halen we haar, je bent die dag de eerste, je slaapt de nacht ervoor hier in het ziekenhuis en zodra het kan rijden we je naar de OK". Hetzelfde ziekenhuis, ik zie zelfs bekende gezichten in dezelfde uniformen of misschien ook niet, wrang genoeg is het dezelfde OK ruimte waar zij enkele jaren geleden de 5 uur durende levensreddende spoedoperatie op mij moesten uitvoeren, vlak na Pepijn zijn geboorte. In een flits zie ik het weer voor me, binnen een minuut de versnelde beelden op mijn netvlies, de paniek van de verpleegster en gyneacoloog aan mijn bed, ik kon niets zien, me niet bewegen maar alles horen. "Het gaat fout", "Wat doen we?", "Ze moet nú naar de OK", dat alles terwijl ik zo graag bij mijn kind wilde zijn, na een zwangerschap van 42 weken en 5 dagen mijn grootste wens, ik had zo lang gewacht om hem in mijn armen te kunnen sluiten..


Morgen, 3 jaar geleden
Hoe anders is het deze keer, aan alles wordt gedacht, het risico wordt groter naarmate de zwangerschap vordert, het besluit om mijn dochter na 37 weken te halen, weer door middel van die onvermijdelijke keizersnede, mijn baarmoeder laat het afweten zodra het op bevallen aankomt. Even weer de teleurstelling, kinderen baren zoals de natuur het heeft bedoeld, het zelf doen zoals ik altijd met alles doe, loslaten. Ik prijs me gelukkig, er zijn vrouwen die nooit zwanger raken, waarbij zwangerschappen mislukken, ik sta op het punt mijn dochter te ontmoeten die het al die maanden goed heeft gehad in mijn buik, al het andere is niet belangrijk.

Complicaties
Iedereen voelt dat er iets gaande is, de meesten vragen niets, lezen wat de plannen zijn, laten zich verbaasd ontvallen dat er echt aan alles is gedacht. Totdat een vriendelijke verpleegster toch vraagt waarom dit alles zo is opgezet, ik waardeer haar eerlijkheid en vertel haar dat het de vorige keer heel erg mis ging, in het kort, het is moeilijk vijf dagen ellende kort samen te vatten, ik leg uit dat er complicaties waren, hoe ze Anne-Roel zeiden zich erop voor te bereiden dat ik niet terug zou komen, mijn sterke man wiens ogen nooit eerder zoveel angst uitstraalden, de man die nooit eerder een baby vasthield en vijf uren lang alleen in de verloskamer moest wachten, met het glazen bakje voor zijn neus met daarin zijn pasgeboren zoon, in spanning, zich afvragend of het voortaan alleen hij en Pepijn zou zijn. Ik leg uit dat mijn baarmoeder dienst weigerde (het helpt om het in die termen te houden, dat vertelt voor mij het fijnst), hoe deze vol was gelopen met bloed, een deel daarvan was al aangekoekt, hoe ik voelde dat er iets niet klopte en nog net de verpleegster kon zeggen dat ik me niet goed voelde voordat ik wegviel, hoe het bloed uit mij liep toen ze op mijn buik drukte en ik verging van de pijn, over de operatie die daarop volgde, de vakkundige mensen op de OK die mij vlak voor ik onder zeil ging toezegde er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat ik het zou overleven, ik die nog net "Dat weet ik" kon zeggen voor ik weggleed.

Bijzonder
Vanaf het begin van de zwangerschap besluit ik nergens aan terug te denken, ik stel anderen gerust, mijn opa die zich zoveel zorgen maakt dat hij pas weer opgelucht adem haalt zodra het nieuwtje hem bereikt dat Annabel gezond en wel geboren is en ik het goed maak, mijn dierbare vriendinnetje dat zegt te weten dat ik niets doe wat ik niet aankan. Ik snap de zorgen maar kies ervoor vertrouwen te hebben. Al snel voel ik dat het anders is, dit mensje in mijn buik, ik weet dan ook bijna zeker dat ze een meisje is, wat tijdens de 20 weken echo duidelijk wordt. De echopraktijk waar ik ook de eerste zwangerschap kwam, de warmte die ik voel wanneer de echoscopist me kracht toewenst en zegt dat het hem spijt dat het de vorige keer zo is gelopen en ik niet de schoonheid van het bevallen heb mogen ervaren (hij is ook verloskundige). De brok in mijn keel, "Maar ik heb mijn zoon", zeg ik en voel me een gezegend mens. Een meisje, je bent echt een meisje, ik streel mijn buik en voel me bijzonder.

Meisjemama
"Meestal verwijderen ze je baarmoeder als zich zoiets voordoet", de woorden van de vriendelijke verpleegster die mij even van mijn stuk brengen zo vlak voor de geplande keizersnede waarmee Annabel ter wereld komt. Ik besef weer eens wat een bofkont ik ben, ik word nog een keer mama, ditmaal een meisjesmama. Ik doe het gewoon nog een keertje, maar dan goed. Helemaal goed gaat het niet, nog steeds weigert mijn baarmoeder dienst, ik krijg iets toegediend om mijn baarmoeder toch aan de gang te krijgen waar ik zo misselijk van word dat ik mijn best doe om niet, liggend op mijn rug, mijzelf onder te kotsen en mik zo goed als het kan op het bakje wat naast mijn hoofd wordt gehouden. De hele keizersnede ontgaat me, ik krijg iets toegediend om rustig te worden, kennelijk was ik dat al want ik val in slaap. Wanneer ik wakker word zie ik het welbekende ziekenhuis bakje met daarin een hoopje onder een geel dekentje, haren onder een mutsje, wat is ze mooi, "Is het wel de goede?" (Pepijn had geen haar en was, sorry, best lelijk). Anne-Roel verzekert me haar geen moment uit het oog te zijn verloren, "Ze is van ons". Ik zie een klein ventje met grote groene regenlaarzen, mijn ventje, zijn bezorgde blik, mijn zoon, mijn alles. Ik glimlach, niet alleen met mijn mond, vooral mijn ogen moeten meedoen anders trapt hij er niet in en zeg hoe blij ik ben hem te zien. "Je hebt een zusje, Pepijn.." zeg ik terwijl ik hem een dikke knuffel geef, "Ja", zegt hij glunderend vol trots "En nieuwe groene laarzen".





8 opmerkingen:

  1. Tranen in m'n ogen. Wat heb je dit prachtig verwoord. Wow. En wat prijs ik me gelukkig dat ik Lode 'gewoon mocht baren' en wat hoop ik dat het bij #2 ook zo mag gaan. Jouw kinderen zijn dus niet voor niets zo mooi en speciaal! X

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw wat een verhaal zeg. Mooi onder woorden gebracht en wat heftig ook.
    Gefeliciteerd met jullie prachtige dochter!

    Zelf hoop ik dat het mag lukken om zoiets moois te mogen ervaren als zwanger raken en een kindje te mogen krijgen. Helaas gaat dat bij ons nog niet vanzelf en ben ik nu herstellende van een kijkoperatie in mijn baarmoeder.

    Geniet van dit prachtige wonder.

    Groetjes,

    Wendy

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig geschreven! Echt zo mooi... ik moest er van huilen omdat ik de situatie deels herken (ook keizersnedes hier waarvan de eerste ook niet geheel probleemloos en in totaal zelfs drie) maar vooral het geluk en de overvloed van liefde erna dat het besef alles weer goed is gegaan.

    Geniet van jullie mooie meisje! En alvast van harte gefeliciteerd :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Alvast van harte met jullie mooie famke! Wat heb je het prachtig verwoord. Ik ben ook twee keer via keizersnee bevallen door een baarmoeder die weigerde. Jullie zijn een mooie familie. Xx geniet morgen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi geschreven...gefeliciteerd en geniet fan gaar verjaardag...liefs Ria...x!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Natte ogen en een brok in m'n keel.... wat heb je dat mooi geschreven!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben meer dan blij met het hebben van mijn familie weer terug na 5 jaar van gebroken huis. Ik heb gebladerde met mijn man al jaren met pijn, verdriet en schande, hoeft hij niet de zorg over onze kinderen en ik, liever dan hij buiten zijn eigen huis en dit echt brak ons ​​huis. Ik ging naar plaatsen op zoek naar hulp, maar het probleem nog steeds tot en met 2 dagen geleden i over getuigenissen van hoe Doctor Ororo heeft bijgedragen aan mensen kwamen dus ik contact met hem en hij verzekeren me dat hij mijn probleem op te lossen met zijn ban en ik zal zien resulteren binnen 12 tot 16 uur. Ik volgde zijn instructie, gebeden en vertrouwde hem en vandaag mijn huis is zo rustig als hoe ik wil dat het is. Doctor Ororo is echt en ik maakte een gelofte om de wereld te vertellen over hem en ik zal getuigen op het internet zo veel als ik kan hier is mijn nummer (+17726004686) tekst mij voor elke vraag. Is uw huis of huwelijk kapot? heb je vriend / vriendin je weggaat? Contact Doctor Ororo voor hulp via e-mail: (doctorororospelltemple@outlook.com) of website: (http://doctorazuaworldofpowerfulspell.webs.com) of via WhatsApp: (+2348068784784)

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!