dinsdag 3 maart 2015

★ Motherhood, Bella and her way..




Je hebt van die allerleukste fijne rietjes in de mooiste kleurtjes met kekke motiefjes, van papier. Die je dan leuk stylisch verantwoord in een pot in de keuken kunt zetten, speels, kleurig en fleurig. Annabel eet nog steeds papier. Of eet, echt doorslikken doet ze niet meer sinds ze smaak heeft ontwikkeld, ze kauwt papier. Als je op het uiteinde van zo'n papieren rietje kauwt komt er met geen mogelijkheid nog vloeistof doorheen, hoe flink je ook zuigt. Dat heb ik geprobeerd, ik nam zo'n nat uitgekauwd uiteinde in mijn mond om Annabel ervan te overtuigen dat ze echt niet een nieuw rietje nodig had, dat deze best nog wel even kon. Waarop ik al mijn zuigkracht inzette tot ik rood aanliep en de zuurstof snel uit mijn hersenen voelde verdwijnen waarna ik haar toch haar gelijk en een nieuw rietje gaf. Waar zij dan weer op beet wat zich dan tot minstens vier keer toe herhaalde.





Het blijkt dat ik bij een tweede kind niet meer zo mijn best doe, ik laat het een beetje op zijn beloop en zit nergens echt bovenop als het op opvoeding aankomt. Zodra er gevaar dreigt ben ik er, en snel ook, maar voor de rest voel ik mij geenszins die toegewijde moeder die ik in de eerste jaren met Pepijn was. Annabel drinkt met een rietje en eerlijk gezegd weet ik niet eens of ze wel weet hoe je echt hoort te drinken. Ik geloof niet dat ik haar dit heb geleerd. Ik hoop dat ze ziet hoe alle anderen drinken, haar tafelgenoten bijvoorbeeld, hoe wij onze bekers of glazen naar onze mond brengen en onze lippen ertegen leggen, eentje boven de rand, de ander eronder en rustig de onderkant van de beker of het glas naar boven brengen om het voor de vloeistof zo makkelijk mogelijk te maken onze monden binnen te stromen, met kleine beetje tegelijk zodat wij ons er niet in verslikken of de hele inhoud over onze kleding morsen.

Gewoon de kunst afkijken is volgens mij een prima manier om iets te leren, mits je het afkijkt van iemand die het goed doet, uiteraard. Al denk ik dat je toch even zult moeten oefenen voordat je het goed onder de knie hebt, je moet er gevoel voor ontwikkelen. Wanneer je iets te snel je beker of glas schuin houdt en je lippen nog niet goed om de rand hebt geplaatst zul je morsen, als je lippen goed liggen en je teveel in een keer naar binnen giet verslik jij je. Ik weet nog dat Pepijn zijn lippen steevast beide binnen de randen plaatste, met de opening van de beker of het glas rondom zijn mond, zijn mond en soms ook kin volledig opgeslokt door en verdwenen in die grote ronde opening. Soms zelfs niet eenvoudig los te krijgen, dan zoog het vacuüm en trok je, onvermijdelijk, net iets te hard de beker of het glas los waardoor de volledige inhoud de vrijheid vond in zijn schoot of op de vloer.

Pepijn was meegaand, luisterde naar onze adviezen en probeerde die zo goed mogelijk te volgen, wilde graag leren en zo snel mogelijk groot zijn en alle gewoontes die horen bij het klein zijn afleren. Hij leerde snel. Annabel laat zich door niets en niemand iets vertellen, wij doen natuurlijk vaak genoeg een poging, zij kijkt ons verveeld aan om vervolgens kwasi nonchalant met boze ondertoon (probeert u zich dat eens voor te stellen) luid en duidelijk 'Nee!' te verkondigen. Waarna je het niet meer hoeft te proberen, als deze mini dame iets in haar mooie hoofdje haalt breng je haar nimmer op andere gedachten. Waarschijnlijk wacht ik tot ze nee zegt tegen het rietje, het demonstratief op de grond gooit en er niet meer mee zal willen drinken. Misschien ben ik lui en vind ik het nog veel te makkelijk en fijn dat er geen drinken op de grond of tafel belandt. Of voel ik haarfijn aan dat zij zich niet laat verleiden tot dingen waar ze nog niet aan toe is. Wie zal het zeggen, ooit zal ze het wel leren..




L♥VE

11 opmerkingen:

  1. Prachtig geschreven Susanne.
    Als Vincent, onze zoon, mijn tweede was geweest, had ik het ook veel meer op zijn beloop gelaten. Hij wilde nooit warm eten. Van alles geprobeerd. Boos worden, geen toetje, met spelletjes.....
    En nu, nu is hij 15 en is een hele makkelijke eter.

    Lieve groet, Regine

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, Regine, wat een mooi compliment! Gelukkig is het met Vincent helemaal goed gekomen, ik vertrouw er ook op dat het uiteindelijk goed komt.. Liefs!

      Verwijderen
  2. Het lijkt me niet zo'n issue, hoe ze drinkt. Ik denk ook dat ze het wel op zal pikken. Grappig: ik at vroeger ook papier! Vroeger op de lagere school moesten we schrijven met een papiertje onder de hand: dat schoof mee als je schreef en de bedoeling was dat je schrijfpapier dan niet vet zou worden (op vet papier schrijven gaat niet). Die papieren blaadjes (vloeitjes) waren blauw of groen, ik had altijd een vloeitje met een flinke hap (of meer) eruit en daar kauwde ik op. Heel lang gedaan maar geen idee meer hoe en wanneer het stopte. Ik heb er niets vervelends aan over gehouden hoor, het kan volgens mij geen kwaad, tenzij er ongezonde kleurstoffen in zitten.
    Grappig, die gewoonten :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, Annasoer! Wat een heerlijk verhaal, fijn te weten dat Bella niet de enige is met deze vreemde voorkeur ;-) ik zal me er op voorbereiden dat het nog wel even kan duren dus, deze fase.. Heel geestig! Liefs!

      Verwijderen
  3. Geweldig die foto...Die dame komt er wel;)
    Je schrijft altijd zo leuk op je blog!
    Groetjes,
    Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, Astrid, wat een fijn compliment dat je vindt dat ik leuk schrijf! Liefs!

      Verwijderen
  4. Wat een heerlijk poppetje is het toch om te zien ;)
    Lieve groet,
    Stella

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, Stella.. Het is op de foto's niet te zien maar ze is nogal een schorriemorrie.. Heeft ook wel weer wat.. Liefs!

      Verwijderen
  5. Wat een schatje..zo lieffff...ik smelt.....liefs Ria...x!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ze zijn zo leuk met al hun eigenaardigheidjes!! Wat een prachtexemplaar ook die Bella van jullie. Heerlijk ondeugend snoetje! Liefs xx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Prachtige dochter heb je, heerlijk hoe nonchalant haar mooie bos haar zit.
    Mooi geschreven liefs

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!