zondag 14 september 2014

★ Fast forward, please









Styling & fotografie: ©FRIVOLE






Opeens kan ik niet meer wachten tot de uiteindelijke verhuizing. Ik ben een tikkeltje geagiteerd en vreselijk ongeduldig. Het duurt nog veel te lang en toch gaat het heel snel, erg tegenstrijdig. Voor we kunnen verhuizen moet er nog veel gebeuren in korte tijd. Nog steeds hebben wij het vertrouwen dat dit moet gaan lukken, ook al hebben wij in het verleden dikwijls ditzelfde vertrouwen gehad en lukte er ook weleens iets niet. Wij blijven optimistisch, ook omdat het tegenovergestelde zo ongezellig is en wij het liefst al zingend en dansend door het leven gaan. Alles is dan tenslotte zoveel mooier, zelfs de meest verdrietige situaties en gebeurtenissen zijn zoveel beter te behapstukken met een glimlach en een traan dan met een frons en een traan. Qua verbouwing is er even niet veel spannends wat ik kan laten zien. Er wordt hard gewerkt aan de kleinste badkamer die in de loop van de komende week klaar zal zijn, waarna de foto's uiteraard zullen volgen. Ik ga vaak 's avonds wanneer de kinderen heerlijk liggen te slapen naar het huis. Iedere keer neem ik wat verhuisdozen mee met daarin spullen die ik alvast in kan pakken omdat ik ze momenteel toch niet gebruik. Deze dozen leg ik op onze nieuwe bergzolder waar zelfs een kleintje als ik niet kan lopen waardoor ik al kruipend dozen voor me uit duw terwijl het zweet me uitbreekt. Het is er in elk geval goed geïsoleerd. Een 'kleine' angst heb ik al overwonnen, de vlizotrap. Ik heb het belachelijke soort hoogtevrees wat er al eens voor zorgde dat ik uren achtereen bovenop een flink klim-ding-geval zat vastgespijkerd. Nadat ik aan de voorzijde van dit afschuwelijke gevaarte een touw vastgreep om zodoende tegen een schuine houten wand op te kunnen lopen bovenaan ontdekte dat er aan de andere kant een steile wand vol autobanden zat waarlangs je naar beneden moest klimmen. Uren en tig man sterk later ben ik dan toch beneden geraakt maar tot op de dag van vandaag weet ik niet meer hoe. Dit was in een introductieweek van iets wat ik mij ook niet meer kan herinneren. Ik ben goed in dingen vergeten die ik liever niet had willen meemaken. Afijn, zelfs een vlizotrap is mij al teveel maar ik vermande me en betrad deze alsof ik nergens last van had. Chapeau voor mijn hoogblonde persoontje! Het huis voelt al steeds meer en meer als ons eigen, het lijkt ook in niets meer op het huis van de vorige bewoners. Ik ben zelfs en een beetje mijn hart aan het verliezen aan het plekje. Steeds wanneer ik terug rijd naar ons oude huisje vind ik het jammer om weg te gaan en thuis aangekomen lijkt ons huisje kleiner en kleiner te worden. We zijn er klaar voor, we laten graag dit plekje achter, met alle fijne herinneringen. Gelukkig hebben we altijd de foto's nog...


L♥VE









11 opmerkingen:

  1. Altijd spannend, een nieuw begin in een ander huis. Wij staan wellicht binnenkort voor hetzelfde avontuur. Succes met alles en geniet ook!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook voor jullie een spannende tijd dus, Roos.. Heel veel succes ermee!

      Verwijderen
  2. Prachtig! Vraagje, dat behang achter je bank, op wat voor plaat heb je dit geplakt, erg mooi!!
    Heel veel succes met de verbouwing/verhuizing, komt vast goed! X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is gewoon een plaat MDF, Marit.. Wel even beide kanten behandelen anders gaat het kromtrekken..

      Verwijderen
  3. Ik ben blij om te horen dat je toch een eigen thuis aan het creëren bent in jullie nieuwe woning, maar denk je niet dat je een traantje zal laten wanneer je voor het laatst de deurdicht trek van jullie oude huisje. Dat hebben wij vorig jaar mee gemaakt. 10 jaar gewoond kindjes geboren.... Ken je datnummer van Willeke albertie dag huis dag lieve oude woning? Vond ik als kind altijd zo'n mooi liedje...

    Liefs Sanne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien dat er wel een traantje zal vloeien zodra we de deur hier achter ons dicht trekken, Sanne maar dat zal snel over zijn zodra ik over de drempel van het nieuwe huis stap. Zo snel gaat dat bij mij, haha..

      Verwijderen
  4. Fijn dat je er al naar uitkijkt om in het nieuwe huis te gaan wonen! Ik ben zoooo benieuwd hoe het wordt, vast weer prachtig... En leuk geschreven :-) Fijne week, liefs Marieke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, Marieke.. Ik keek er zo tegenop eerst. Ben heel blij dat het nu echt zover is dat ik er helemaal blij mee ben.. Kindjes vinden het er ook zo fijn, dat werkt aanstekelijk. Liefs!

      Verwijderen
  5. Herkenbaar ook weer die hoogtevrees... Ik durf niet eens op een keukentrap, die vlizotrap is echt heel dapper!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, jij snapt het! Ik vond het ook zo stoer van me.. Moet nog steeds eerst even flink slikken maar ga dan toch weer, huppa! ;-)

      Verwijderen

Love to hear from you!