donderdag 8 mei 2014

★ Ken je dat?











Dat je zoveel wilt doen en je ook ineens de tijd hebt om het te doen maar van gekkigheid niet weet waar te beginnen? Dat je heel veel tijd doorbrengt met gewoon wat voor je uit staren en dagdromen en ontdekt dat de tijd daar geen rekening mee houdt maar gewoon wegtikt en je aan het einde van de dag bedenkt dat je maar bar weinig hebt gedaan? Dat je things-to-do lijstjes alleen maar langer zijn geworden? -wat bij mij altijd het geval is wanneer ik aan het dagdromen sla-. Dat je niets hebt kunnen doorstrepen -wat ik toch het leukste vind aan het hebben van die lijstjes, het doorstrepen van wat ik zoal heb gedaan- maar je inmiddels een wandje zou kunnen behangen met de briefjes waarop je alles hebt genoteerd? Dat je zomaar ergens aan begint en ondertussen weer dingen tegenkomt waaraan je ook begint en je voor je het weet aan tig klusjes bent begonnen en het een nog groter zooitje is geworden dan voor je ergens aan begon? Dat je op de klok kijkt en ziet dat je nog minder dan een minuut de tijd hebt om op school te geraken wat betekend dat je drie minuten te laat op school zal arriveren en jouw kind wederom als één van de laatste kinderen van zijn klas wordt opgehaald? Dat je erachter komt dat het woensdag is en jouw kind vrij is en je ineens alles vergeet waar je aan was begonnen en besluit te gaan genieten van het heerlijke weer? Dat je hardwerkende wederhelft belt en zegt dat hij in de auto stapt en over twee uurtjes zal arriveren en ineens door je hoofd flitst wat voor een chaos je in huis hebt aangericht? Dat je nog moet koken, de kinderen vervolgens moeten eten en er simpelweg geen tijd meer over is om iets aan die chaos te kunnen doen? Dat je je schouders ophaalt, lacht om de situatie, je kinderen eten geeft, in bad doet en samen op papa wacht en je hem vervolgens lekker niks laat weten? Dat je wacht tot de kinderen slapen, je samen hebt gegeten, de honden zijn uitgelaten en je eindelijk met zijn tweeën liefdevol in elkaars armen op de bank ligt en dat moment kiest om te zeggen dat hij vooral niet moet schrikken als hij boven komt?
Dat is hier heel normaal..

L♥VE



4 opmerkingen:

  1. Hahaha, ja hoor, die momenten heb ik ook wel eens. Geniet er maar van, dat is altijd 10x beter dan dat je als n gestreste moeder/vrouw constant aan het opruimen en poetsen bent en er niks kan of mag.
    Lieve groet,
    Stella

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee hoor... dat ken ik allemaal niet... noooooit last van hier!!!
    hahahahahahaha.....
    het had zomaar mijn verhaal kunnen zijn! met 1 verschil....

    soms kan ik er idd om lachen maar soms.... ook niet! raak ik erg gefrustreerd en humeurig ervan.

    Maar ja... waar gaat het uiteindelijk over hé????

    liefs, Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Niets doen is juist iets wat mij niet zo goed lukt maar ik blijf het proberen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. hahahha... geweldig je verhaal en af en toe zóóó heel herkenbaar ;-) Fijn weekend x

    BeantwoordenVerwijderen

Love to hear from you!